Peygamber efendimiz, Sahabe-i kiramdan,
Enes bin Malik için dua etti bir zaman.

Buyurdu ki: (Ya Rabbi, çoðalt bunun malýný.
Ömrünü uzun edip, affet günahlarýný.)

Bu dua sebebiyle Enes hazretlerinin,
Çoðaldý malý mülkü ve gayet oldu zengin.

Aðaçlarý, baðlarý meyve verdi her sene.
Yüz çocuk ihsan etti Rabbimiz kendisine.

Ömrünün sonlarýnda, yüz oldu yaþý dahi.
Rabbine yalvararak, dedi ki: (Ya ilahi!

Habibinin, hakkýmda ettiði üç duadan,
Ýkisi kabul oldu, hamdolsun sana her an.

Geriye üçüncüsü, son dua kaldý ancak.
Yani günahlarýmýn affý nasýl olacak?)

O esnada, gaibden duyuldu þöyle bir ses:
(Onu da kabul ettik, sen üzülme ya Enes!)

Yine sahabilerden Malik bin Rebia’ya,
Bakarak, kendisine eyledi hayýr dua.

Evlatlarý hakkýnda buyurdu ki: (Ýlahi!
Bereketli kýl bunun evlatlarýný dahi.)

Yine bu duasý da indallah oldu kabul.
Ýhsan etti Rabbimiz ona da seksen oðul.

Yine sahabilerden Urve ibni Cud için,
Buyurdu ki: (Kazançlý olsun senin her iþin.)

Bu kiþi, ticaret ve alýþveriþ yapardý.
Bu dua sebebiyle kazancý pek çok arttý.

Bir gün de, kerimesi Fatýma’yý görmüþtü.
Lakin onun haline, bakarak üzülmüþtü.

Zira benzi, açlýktan sararmýþtý o anda.
Elini omuzuna götürüp etti dua.

Buyurdu ki: (Ya Rabbi, ey açlarý doyuran!
Kýzým Fatýma'yý da aç koyma hiç bir zaman.)

O anda Fatýma'nýn can geldi bedenine.
Ve hiç açlýk çekmedi o günden sonra yine.

Yine Peygamberimiz, Acem padiþahýna,
Bir mektup göndererek, davet etti imana.

Lakin o, okuyunca huzuru kaçtý birden.
Ve mektubu yýrtarak, yere attý kibrinden.

Allah'ýn Resulüne ulaþýnca bu haber,
Çok üzüldü bu hale o Sevgili Peygamber.

Dedi: (O, mektubumu parçaladýðý gibi,
Sen de onun mülkünü yýrt, parçala ya Rabbi!)

Çok geçmemiþ idi ki aradan fazla zaman,
Hançerlendi bir gece, öz oðlu tarafýndan.

Ve hazret-i Ömer'in hilafetinde ise,
O ülke fethedilip, tamamen geçti bize.

Yani Hüsrev Perviz’in mülkü de, kendi gibi,
Parçalanýp yok oldu, kalmadý izi dahi.