Enes bin Malik der ki: Resul aleyhisselam,
Medine'ye gelince, yaþým sekiz idi tam.

Validem Ümmü Süleym, bir gün biraz un bulmuþ.
Komþudan da süt alýp, ikisini yuðurmuþ.

Piþirip, sonra bana dedi ki: (Git hemence.
Babaný çaðýr gelsin, yiyelim beraberce.)

(Peki) deyip, mescide koþuverdim anýnda.
Baktým, babam oturmuþ Resulün tam yanýnda.

Ben, Peygamberimizi görür görmez ansýzýn,
Doðruca Ona vardým, elimde olmaksýzýn.

Dedim: (Ya Resulallah, yemek yaptý validem.
Sizi yemek yemeye çaðýrýyor þimdi hem.)

O Server seslendi ki cümle cemaatine:
(Kalkýn, Ümmü Süleym'in gidelim davetine!)

Derhal Resulullahla birlikte o topluluk,
Yürüyüp, bizim eve az sonra vasýl olduk.

Resulullah sordu ki hem babama bakarak:
(Neler hazýrladýnýz bize yemek olarak?)

Babam arz eyledi ki: (Bilmiyorum vallahi.
(Dünden beri, hiç bir þey yemedim kendim dahi.)

Peygamber efendimiz buyurdu: (Ýyi ama,
Zevcen çaðýrmadý mý þimdi bizi taama?)

Babam içeri geçip, sordu bunu annemden.
Gelip, Resulullaha arz etti þöyle hemen:

(Hanýmýmýn eline, biraz un geçivermiþ.
Biraz da süt bularak, hamur edip piþirmiþ.)

Babam böyle deyince, o zaman Efendimiz,
Buyurdu: (O yemeði yanýma getiriniz.)

Getirdik, ellerini koydu kabýn üstüne.
Sonra bereket için, bir dua etti yine.

Tam yetmiþ kiþi idi, hepsi yiyip doydular.
Yemekte bir azalma olmadý zerre kadar.

Zeyd bin Harise dahi, anlatýr þu hususu:
Bizim kabilemizin vardý bir su kuyusu.

Kýþýn iyi ise de ve lakin yaz gelince,
Nedense içinde su, azalýrdý hemence.

Bunun için toplanýp, Resulullaha gittik.
Kuyunun bu halini, kendisine arz ettik.

Dedik: (Ya Resulallah, lütfen dua buyurun.
Suyu, bize yazýn da yetiþsin bu kuyunun.)

Peygamber efendimiz, derdimizi dinleyip,
Sonra yerden bir miktar taþ topladý eðilip.

Ve bize buyurdu ki: (Bu taþlarý alýnýz.
O kuyunun içine, birer birer atýnýz.)

(Peki ya Resulallah!) diyerek biz ayrýldýk.
O taþlarla birlikte, kuyu baþýna vardýk.

O taþlarý atýnca, gördük ki çok aþikâr,
Yükseldi kuyu suyu, hem de aðzýna kadar.