Celaleddin-i Hindi, çok büyük evliya zat.
Tesirli sözleriyle ederdi çok nasihat.

Bir gün de buyurdu ki: (Ýnsanlar, göze deðil,
Akla tâbi olmalý, odur rehber ve delil.

Ebu Cehil, sadece göze tâbi olarak,
Kâfir olup, sonsuz bir azabý eyledi hak.

Hazret-i Ömer ise, tâbi oldu aklýna.
Ýman edip, kavuþtu Rabbin iltifatýna.

Bir Allah adamýný tanýyýncaya kadar,
Akýl, belli ölçüde, belki bir iþe yarar.

Ve lakin kavuþunca bir mürþid-i kâmile,
Artýk bir iþ yapmasý uygun olmaz aklýyle.

Kendi aklýný atýp, o zata tâbi olur.
Yanlýþ bir iþ yapmaktan böylelikle kurtulur.

Çünkü o büyük zatlar, Allah'ýn izni ile,
Hep doðru karar verir, yanýlmazlar az bile.

Aklý selim sahibi olur ki çünkü onlar,
Allah'ýn yardýmýyla, hep doðruyu bulurlar.

Aklý selim sahibi olmayan kiþiler de,
Yanlýþ karar verirler, yaptýðý çok iþlerde.

Ýþte bu yüzdendir ki, bir Ýslam âlimini,
Bulup, örnek almalý onun bütün halini.

Celaleddin-i Rumi, akla uymak babýnda,
Þöyle buyurmaktadýr Mesnevi kitabýnda:

Der ki: (Ben, ne zaman ki yüksek hocamý buldum,
Kendi aklýmý atýp, ancak böyle kurtuldum.)

Sahabe-i kiram da, olur olmaz Müslüman,
Kendi akýllarýný býraktýlar o zaman.

Eðer kavuþulmazsa hakiki bir rehbere,
Onlarýn kitabý da, rehberdir müminlere.

O halis kitaplarý okuyan bir Müslüman,
Çok istifade eder onlarýn ruhlarýndan.)

Bir gün de buyurdu ki: (Ýslam’a hizmet için,
Üç hususa uymasý lazým gelir kiþinin.

Bunlardan birincisi, (güler yüzlü) olmaktýr.
Yani sevimli olup, kimseyi kýrmamaktýr.

Güler yüz ve tatlý dil, silahýdýr bu asrýn,
Ve hatta ilk þartýdýr bu, muvaffak olmanýn.

Ýkincisi (cömertlik), çokca vermek demektir.
Hiç bir þeyi yok ise, güler yüz göstermektir.

Üçüncüsü, (ihlaslý) olmasýdýr kiþinin.
Bu da, yapmak demektir her iþi Allah için.

Konuþur, vaaz verir, kitap yazar o, fakat,
Bütün bu hizmetlerden, beklemez bir menfaat.

Yani Allah yolunda bir hizmet etti diye,
Beklemez hiç kimseden bir karþýlýk, hediye.

Hatta kalbinden bile geçirmesi yakýþmaz.
Yoksa, hizmetlerinin hiç faidesi olmaz.

Allah yolunda hizmet, Allah için yapýlýr.
Yoksa, o iþ mahþerde, suratýna çarpýlýr.)