Abdullah-ý Yemeni, âlim ve veli idi.
Sohbeti, dinleyene pek çok faideliydi.

Bir gün sevdikleriyle sohbet ederken bu zat,
Ona, (güzel ahlak)tan sordu bazý cemaat.

Buyurdu: (Bir temeli var ise her binanýn,
Ýþte güzel ahlak da, temelidir Ýslam’ýn.

Bunu elde etmenin, yolu ise bir tektir.
O da, hep iyilerle arkadaþlýk etmektir.

Ýyi huylu olmayý, emreder Ýslamiyet.
Ýyi bir insan olmak, bir marifettir elbet.

Rabbimiz buyurur ki Resulü övmek için:
(Sen, elbette büyük bir ahlak üzerindesin.)

Güzel ahlak sahibi, tanýnýr çok aþikâr.
Güler yüz, tatlý dili etmiþtir âdet, þiar.

Cömerttir, isteyene verir hem fazla fazla.
Ve kendi nefsi için, kimseyi üzmez asla.

Gýybet nedir bilmez hiç, çekiþtirmez kimseyi.
Nazarýnda, her mümin kýymetlidir ve iyi.

Dünyaya, zerre kadar, itibar eylemez hiç.
Onu gören kimseyi, kaplar neþe ve sevinç.

Öyle fazla korkar ki Cehennemden, ateþten,
Kaçýnýr titizlikle, günah olan her iþten.

Kýþýn evde sobaya, koyarken kömür, odun,
O anda hatýrýna, Cehennem gelir onun.

Her ne zaman, nerede sohbet etse bir ara,
Ölüm ve ahiretten bahseder insanlara.

O, hiç bir Müslümaný, üzüp vermez eziyet.
Hak'tan gelen belaya, katlanýr, bilir nimet.

O, Rabbinden razýdýr, gelse de þer ve hayýr,
Nimetlere þükreder, gösterir þerre sabýr.

Ýndinde müsavidir, her bir nimet ve bela.
Der ki: (Ýkisini de gönderdi Hak teâlâ.)

Bir kimse kederliyken, görse onun yüzünü,
Ferahlanýr, unutur cümle üzüntüsünü.

Kendi için kimseden, hiç bir þey etmez talep.
Herkesi razý etmek, âdetidir onun hep.

Öyle çok muhabbeti vardýr ki her insana,
Herkes ondan bahsedip, ederler meth-ü sena.

Türlü meþakkatlere, bilir göðüs germeyi.
Etrafý, ondan görüp öðrenir sabretmeyi.

Haramlardan kaçarak, helali eder talep.
Allah'ýn rýzasýný kazanmaya bakar hep.

Hangi iþte, Rabbinin rýzasý yoksa eðer,
Milyar kazandýrsa da, o iþe vermez deðer.

Allah için sever ve buðz eder Allah için.
Münakaþa etmeye, katiyen vermez izin.

Dostlarýna karþý hep, gösterir müsamaha.
Hatalarý affedip, der ki: (Yapma bir daha!)

Nazarýnda, makbuldür her mümin ve Müslüman.
Ýyi bilir herkesi, yoktur onda su-i zan.)