Senaullah Dehlevi, âlim ve veli bir zat.
Bir gün, talebesine þöyle etti nasihat:

(Bir mümin, þirkten baþka bir günahý iþlerse,
Sonra, tövbe etmeden ahirete giderse,

Þefaatle ve yahut rahmetiyle Allah’ýn,
Affolup, ahirette kurtulur belki yarýn.

Velakin günahlarý affedilmezse eðer,
O kimse, Cehennemde bir miktar azap çeker.

Bunun için haram ve günahlarýn hepsinden,
Sakýnmak lazýmdýr ki, takvadýr bu da zaten.

Ve ne emredildiyse bize Ýslamiyet’te,
Terk eden kiþiler de, azap görür elbette.

Mesela namaz kýlmak, herkese farz-ý ayndýr.
Kýlmamak, en korkunç ve mühim günahlardandýr.

Dünya ve ahirette saadete kavuþmak,
Günah ve haramlardan kaçmakla olur ancak.

Öyleyse her Müslüman, kýlý kýrk yarmalýdýr.
Dinin emirlerine, harfiyen uymalýdýr.

Hatta bu hal, giderek bir müminin kalbinde,
Olmalýdýr meleke ve tabiat halinde.

Kim bunu baþarýrsa, müttaki, salih kuldur.
Bunlar, Hak teâlânýn rýzasýna kavuþur.)

Bir gün de buyurdu ki: (Bir günah iþleyince,
Nefse, aðýr bir ceza vermelidir hemence.

Hatta kendi kendine demeli ki Müslüman:
(Eðer Rabbime karþý iþlersem günah, isyan,

Yapacaðým þu kadar bir hayýr ve hasenat.
Yahut gece namazý kýlacaðým yüz rekat.)

Bu þekilde nefsine bir Ceza vermelidir.
Ve hatta bu hususta, yemin de etmelidir.

Nefis, yapmamak için bu güç ibadetleri,
Terk eder yavaþ yavaþ o kötü âdetleri.

Ýnsan böyle yapmaya devam ederse eðer,
Nefis de, günahlarý iþlemekten vazgeçer.)

Bir gün de buyurdu ki: (Kötü arkadaþlardan,
Uzaklaþmalý hem de kavga, münakaþadan.

Önce, Ýslamiyet’i iyi öðrenmelidir.
Hep faydalý þeylerle iþtigal etmelidir.

Ahlak bozan þeylerden, kaçmalýdýr þiddetle.
Ve her türlü günahý terk etmeli elbette.

Haramýn zararlarý, Cehennem azaplarý,
Sýk sýk hatýrlanýrsa, insan yapmaz bunlarý.

Mal ve mevki peþinde koþanlar çok olmuþtur.
Velakin muradýna kavuþan olmamýþtýr.

Nitekim mal ve mevki, sanki deryaya benzer.
Ve lakin boðulmuþtur bu suda çok kimseler.

Bu deryanýn gemisi, sýrf Allah korkusudur.
Bu takva gemisine binen ancak kurtulur.)