Horasan’da yetiþen Ebu Ali Farmedi,
Evliya-yý kiramýn en büyüklerindendi.

Binkýrkiki yýlýnda dünyaya gelen bu zat,
Binseksenbeþ yýlýnda Meþhed’de etti vefat.

Evvela Ebül Kasým Gürgani’den ders aldý.
Sonra Ebül Hasen-i Harkani’ye baðlandý.

Silsile-i aliyye denilen Evliyanýn,
Yedincisi olmakla þereflendi bi hakkýn.

Ýmam-ý Gazalinin hocasýdýr ki bu zat,
O, gençlik hallerini anlatýr þöyle bizzat:

(Ýlimle meþgul iken bir ara Niþaburda.
Gördüm Ebu Said-i Ebül Hayrý orada.

Hemen yanýna gidip, hizmetine koyuldum.
Yüz güzelliðine ve haline aþýk oldum.

Onun sohbetlerine edince her gün devam,
Evliyanýn sevgisi yerleþti kalbime tam.)

Yine hocalarýndan Ebül Kasým Kuþeyri,
Vardý ki, nur ve feyiz almýþtý Ondan dahi.

Þöyle anlatýyor ki, kendi bu hocasýndan,
Hamamda boy abdesti alýyordu bir zaman.

Ben, o ara kuyudan bir kova su çektim ve,
Hamamýn havuzuna boþalttým aceleyle.

Halbuki böyle bir þey istememiþti benden.
Ýhtiyarým dýþýnda yapmýþtým bu iþi ben.

Meðer tam o esnada hamamda su tükenmiþ.
Ve bu su, hocam için, gayet makbule geçmiþ.

Hamamdan çýkar çýkmaz sordu ki bize o an:
(Hamamýn havuzuna kim idi su dolduran?)

Önce cevap vermedim, “Dolduran bendim” diye,
Zira kýzacaðýndan korkmuþ idim haliyle.

Sonra da doðrusunu söylemeliyim, dedim.
Edeble arzettim ki: “O, ben idim efendim”.

Bana sevgiyle bakýp, dedi: (Ey Ebu Ali,
Rabbim iki cihanda eylesin seni âli.

Benim, yetmiþ senede kazandýðým ne varsa,
Sen, bir kova su ile elde ettin hülasa.)

Velhasýl bu üstadým, edince dua, himmet,
Bir çok marifetlere kavuþtum en nihayet.

Sonra da Ebül Hasan Harkani’yi tanýdým.
Onun himmeti ile yolun sonuna vardým.

Baþ vezir Nizamül mülk, Onu çok seviyordu.
Ve Ona hürmet edip, saygý gösteriyordu.

Hep ayaða kalkardý O saraya gelince,
Ve kendi makamýna oturturdu hemence.

Baþka büyük zatlara böyle davranmýyordu.
Kalksa da, makamýna asla oturtmuyordu.

Dediler: (Niçin böyle yapýyorsun ey vezir?)
Dedi ki: (Bu zat beni hep ikaz etmektedir.

Yanlýþýmý, yüzüme söyler hep çekinmeden.
Bu ikazla, yanlýþtan dönerim ben de hemen.

Diðerleri beni hep övüyor, methediyor.
Ve bu yüzden nefsime gurur kibir geliyor.

Onun, benim hatamý söylemesi, ikazý,
Bana daha faydalý oluyor açýkcasý.)