Bir gün Zünnun-i Mýsri, bir dere kenarýnda,
Abdest alýyordu ki, kimse yoktu yanýnda.

Bir ara, az ötede biri çarptý gözüne.
Bir kere baktýysa da, hemen döndü önüne.

Zira o, bir kadýndý, bir an gördü yüzünü.
Ve Allah korkusundan çekti ondan gözünü.

Düþündü: Kim bu kadýn, ne arar bu tenhada?
Zira hiç kimsecikler bulunmazdý burada.

O böyle düþünürken, seslendi ki o haným:
(Ey Zünnun, benim sana vardý çok hüsn-i zanným.

Takva ehli bir kiþi bilirdim seni hepten.
Hiç de böyle deðilmiþ, üzüldüm bu sebepten.)

Çok garibine gitti bu, hazret-i Zünnun’un.
Düþündü ki: Muhakkak, bir hikmeti var bunun.

O böyle düþünürken, konuþtu ki o tekrar:
(Ey Zünnun, ne zannettin, tabii hikmeti var.

Zira takva sahibi bir kiþi olsa idin,
Bir yabancý kadýna, katiyen bakmaz idin.

Ve eðer velilikten nasibin olsaydý az,
Rabbinden gayrýsýyla, ilgilenmezdin biraz.

Ey Zünnun, istiyerek bakmadýn bana, evet.
Lakin veli olanlar, bunu da yapmaz elbet.)

O, hazret-i Zünnun’a ettiði bu sözünden,
Sonra da, birden bire kayboldu göz önünden.

Bu vaka, kendisine garip gelmiþti biraz.
Kaybolunca, dedi ki: (Bu, ilahi bir ikaz.

O, bir insan deðildi, bir melekti muhakkak.
Bana öðüt vermeye gönderdi cenâb-ý Hak.)

Yine yaþlý bir kadýn, geldi Zünnun Mýsri’ye.
Yalvardý: (Evladýmý kurtarýn lütfen) diye.

Buyurdu ki: (Hayrola, ne oldu evladýna?)
Dedi ki: (Timsah kaptý, kurtar Allah adýna.)

Zünnun-i Mýsri ona, (Peki olur) diyerek,
Geldi Nil kenarýna, dualar eyleyerek.

Dedi ki: (Ya ilahi, bu kadýnýn oðlunu,
O timsahýn elinden halas et, kurtar onu.

Zavallý kadýncaðýz aðlýyor kederinden.
Sað salim kurtar onu, o hayvanýn elinden.)

O sýrada bir timsah, çýktý su üzerine.
Çocuðu, sað olarak býrakýp gitti yine.

Kadýn bunu görünce, kaldý büyük hayrette.
Dedi: (Ýnanmýyordum size ben hakikatte.

Ýnsanlar, sizi bana çok methettiler, fakat,
Ben onlarýn sözüne, etmiyordum iltifat.

Denemek niyetiyle gelmiþtim yanýnýza.
Ümitsiz (Âmin) dedim sizin bu duanýza.

Þimdi tam inandým ki, nasýlmýþ evliyalar.
Nasýl kabul olurmuþ eylediði dualar.

Ben bunu, yaþýyarak, görerek inandým tam.
Beni affetmenizi ediyorum istirham.)