Abdülaziz Dirini hazretleri "rahmetullahi aleyh", mütevazý olmasý ve kendini gizlemesiyle meþhurdu.

Þöyle ki;
Bir gün þehir dýþýnda bir yere gitmiþti bu mübarek zat.
Bir kenarda otururken, birileri geldi yanýna.

Bunun kýyafetine bakýp, gayr-i müslim zannettiler kendisini.
Akýllarý sýra Müslüman yapacaklardý.

Yanýna yaklaþtýlar:
- Merhaba arkadaþ!
- Merhaba.

- Sana bir þey desek, yapar mýsýn?
- Olur, yaparým.

- Öyleyse tekrar et dediklerimizi! Eþhedü.
- Eþhedü.

- En la ilahe illallah.
- En la ilahe illallah.

Ve “Kelime-i þehadet”i sonuna kadar okuyup tekrar ettirdiler.

Adamlar sevinçliydi:
- Haydi, þimdi de kadýya gidelim, dediler.

Mübarek zat, anlamýþtý niyetlerini.
Ama kýrmadý yine de.
- Olur, gidelim, buyurdu.

Vardýlar kadýya ve;
- Kadý Efendi! Bu kiþi Müslüman olacak. Biz Þehadeti söylettik. Bir de senin yanýnda söylesin, dediler.

Ancak kadý tanýyordu bu büyük zatý.

Hayretle baktý onlara:
- Siz neler diyorsunuz?

- Ne oldu kadý efendi?
- Yahu bu zat Abdülaziz Dirini efendidir. Büyük Ýslam alimidir kendisi.

Sonra döndü bu Veli zata:
- Efendim nedir bu hâl?
- Bilmiyorum, buyurdu. Bana, “Þehadeti oku!” dediler. Okudum. Sonra da buraya getirdiler.

Adamlar çok mahcuptu.
- Efendim! Niçin kendinizi tanýtmadýnýz? dediler.

Buyurdu ki:
- Niyetiniz halisti. Kalbiniz kýrýlýr diye korktum.


Ölüm acýsý

Bir gün de;
- Efendim, ölüm acýsý ne kadardýr? diye sordular bu zata.

Cevaben;
- Yetmiþ kýlýç darbesinden fazladýr, buyurdu.

Sordular yine:
- Kabir azabý nasýldýr efendim?
- Ölüm acýsý, hiçtir bunun yanýnda.

- Peki mahþer azabý hocam?
- Kabir azabý da, bunun yanýnda hiçtir.

- Ya Cehennem efendim?
- O, hepsinden þiddetlidir. Oranýn bir “kývýlcým”ý bütün dünyayý yakar, yok eder.


Çok istiðfar oku!

Bir gün de biri geldi ve;
- Efendim, çok sýkýntýlarým var. Ne yapayým diye sordu bu zata.

Cevaben;
- Çok istiðfar oku buyurdu.

Adam okuyup, bütün sýkýntýlarýndan kurtuldu.

Baþka gün de, bir genç gelip;
- Hocam, iþlerimde muvaffak olamýyorum, diye dert yandý.

Büyük Veli;
- Öyleyse tövbe et evladým, buyurdu ona da.

O da çok tövbe etti.
Ve muvaffak oldu her iþinde.


Çocuðumuz olmuyor

Bir gün de biri gelip;
- Efendim, dua edin de çocuðumuz olsun, diye rica etti bu zata.

Cevap aynýydý:
- Öyleyse çok istiðfar eyle!

Adamcaðýz;
- Peki efendim, dedi.

Ve devamlý istiðfar okudu.
Çok geçmeden kavuþtu muradýna.

Her sene çocuklarý oldu.
Hem de ikiz.