Safvan bin Süleym hazretleri “rahmetullahi aleyh”, tabiinin büyüklerindendir.

Çok namaz kýldýðýndan ayaklarý þiþerdi.
Ve namazlarda aðladýðýndan, seccadesi hep ýslak olurdu.

Bir gün bazý yakýnlarý;
- Efendim, niçin çok aðlarsýnýz? dediler.

Cevaben;
- Kýyamette aðlamamak için, buyurdu.

- O gün aðlanacak mý efendim?
- Evet, ama iki kýsým insan aðlamaz.

Merak ettiler:
- Onlar kimlerdir efendim?

- “Allah korkusu” ile haramdan sakýnanlarla, “Allah korkusu” ile gözyaþý dökenler.


Þu zat kimdir?

Zamanýn halifesi de iyi tanýr ve severdi bu mübarek zatý.
Bir gün onun bulunduðu þehre gelmiþti.

Vali ile þehri gezerken, bir mescitte birini bu zata benzetip, valiye sordu:

- Þu direðin yanýnda oturan kimdir?
- Ona Safvan bin Süleym derler.

Tahmininde yanýlmamýþtý.
Hizmetçisinin eline bir kese altýn verip, onu gösterdi:
- Bak, þu direðin yanýnda oturan zatý görüyor musun?

- Evet efendim.
- Bu keseyi götür, o zata ver!

Hizmetçi, elinde kese ile ona doðru giderken, o, acele kalkýp namaza durdu.
Hizmetçi yanýna vardýðýnda, o namaz kýlýyordu.

Oturup bekledi.
Fakat Ýbni Süleym hazretleri bir namazý bitirip, hemen öbürüne baþlýyordu.

Hizmetçi, bir fýrsatýný bulup keseyi uzattý kendisine:
- Efendim, halife hazretleri bunu size gönderdi.

- Neymiþ o?
- Galiba altýn.

- Benim altýnla iþim yok kardeþim.
- Ýyi ama halife bunu size gönderdi efendim.

- Emin misin?
- Evet efendim.

- Baþkasýna göndermiþ olmasýn?

Garip, iki arada bir derede kalmýþtý.
- Efendim sizin isminiz Safvan deðil mi?

- Evet ama, sen git bir daha sor. Kime gönderdiðini iyice öðren.

Hizmetçi sormaya gidiyordu ki, o, pabuçlarýný giyip acele çýktý mescitten.
Ertesi gün, vali kendisini görüp sordu:

- Yâ Safvan! Niçin kabul etmedin altýnlarý?
- Bu þehirde benden daha fakirler var, buyurdu.

- Ama siz de fakirsiniz.
- Olsun, onlara verilirse daha çok sevinirim.