Peygamber-i ziþân efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem”, her duasý kabul olurdu.

Misal mi?
Binlercesi var.

Biri þöyle mesela:

Bir gün, Abdullah bin Abbas hakkýnda;
- Ya Rabbi! Abdullahý dinde alim yap, Kur’an-ý kerimin sýrrýna vakýf eyle! diye dua buyurmuþtu.

Hazret-i Abdullah “radýyallahü anh”, bu dua bereketiyle din ilimlerinde mütehassýs oldu.
Hele tefsir ve hadiste bir tekiydi zamanýnýn.

Sahabe ve tabiinin bir müþkili olsa, ona müracaat ederlerdi önce.


Çünkü dua almýþtý

Yine Sad bin ebi Vakkas “radýyallahü anh” keskin niþancýydý.
Oku, þaþmazdý asla.

Resulullah efendimizi aleyhisselamýn duasýný almýþtý çünkü.

Nitekim bir gün;
- Ya Rabbi! Sad’ýn okunu hedefinden saptýrma! buyurmuþlardý.

O dua eder de, kabul olmaz mý?
Sad hazretleri, attýðýný vuruyordu artýk.

Uhudda, her okunu çekiþte;
- Bu, senin okun ya Rabbi! Senin düþmanlarýna atýyorum. Sen isabet ettir! diye dua ediyordu.

O gün, her fýrlattýðý ok isabet etmiþ, bir kâfiri Cehenneme göndermiþti.

Hikmeti malum.
Resulullah efendimiz aleyhisselamýn duasý.


Yine tam isabet

Yine Uhud’da, kâfirler birleþip, o Servere hücum ettiler.

Resulullah efendimiz, hazret-i Sadý görüp, seslendiler:
- Ya Sad! Ok atýp püskürt þunlarý!

O an, bir tek ok vardý sadaðýnda.
Bu emirle fýrlattý onu.

Netice, tam isabet.
Kâfiri gýrtlaðýndan vurmuþtu.

Elini, sadaðýna götürdü.
Yok iken, bir ok daha geldi eline.

Oku çekip, dikkatle baktý.
Evet, az önce fýrlattýðý oktu bu.

Attýðý ok geri gelmiþti.
Yayýný gerip, fýrlattý ayný oku.
Netice, bir müþrik daha temizlendi.

Elini, götürdü sadaðýna.
Bir ok daha geldi eline.

Baktý, ayný oktu.
Hiç þaþýrmadý.

Yayýný gerip fýrlattý.
Bir kâfir daha yere serilirken, ayný ok, yine gelip girmiþti sadaðýna.

Sad bin ebi Vakkas, o bir tek okla, yüzlerce kâfir öldürmüþtü o gün.
Çünkü Peygamber efendimizin duasýný almýþtý o.

Ýþte bu dua sebebiyle, her attýðýný vurmuþ,
her oku hedefini bulmuþtu.