Resulullah efendimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”, üç yaþýnda idi ki, sordu bir gün süt annesi “Halime”ye:
- Anneciðim, gündüzleri kardeþlerim niçin evde bulunmuyorlar?

Halime hatun;
- Onlar koyun güdüyorlar yavrum, dedi.
- Beni de onlarla yolla. Ben de koyun güdeyim.

Ýki cihanýn sultanýna hiç “Hayýr!” denilir mi?
Þefkatle baþýný okþayýp;
- Peki yavrum, dedi.

Ertesi gün, melek yavrusunu giydirdi.
Saçlarýný taradý.

Sonra kardeþlerinin yanýna katýp emanet etti Allahü teâlâya.
Fakat tam öðle sýcaðýnda küçük “Þeyma” nefes nefese koþtu eve.

Annesi onu görünce telaþlandý:
- Kýzým niye geldin? Muhammed nerede?
- Sahrada anneciðim.

- Göz nurum kýzgýn güneþte ne yapýyor? Bir gölgelikte dursaydý bari.
- Korkma anneciðim. Güneþten kardeþime bir zarar gelmiyor.

Þaþýrdý:

- Nasýl olur kýzým?
- Evet anne. Kardeþimin baþý üstünde daima bir bulut bulunuyor ve ona gölgelik yapýyor.

- Doðru mu kýzým bu?
- Vallahi doðru söylüyorum anneciðim.

Yetiþ anneciðim!

Bir baþka gün de oðlu “Damra” gözyaþlarý içinde koþtu eve:
- Yetiþ anneciðim, çabuk ol!

Halime heyecanlandý:
- Ne oldu oðlum, ne bu telaþ?

- Kureyþi kardeþime bir þeyler oldu anneciðim.
- Ne oldu oðlum, söylesene?

Damra anlattý:
- Gökten üç kiþi indi anne. Kardeþimizi alýp karþý tepeye çýkardýlar. Sýrt üstü yatýrýp býçakla karnýný yardýlar. Öldü mü yaþýyor mu bilmiyorum.

Halime’nin kan beynine sýçradý o anda.
Fýrlayýp, bir nefeste o tepeye vardý.

Ve koþup, oturdu o Serverin yanýnda:
- Ey gözlerimin nuru, seni kim rahatsýz etti?

Efendimiz aleyhisselam anlattýlar:
- Ben kuzularý güdüyordum ki, gökten beyaz elbiseli üç kiþi geldi yanýma. Beni sahradan alýp, buraya çýkardýlar. Birincisi beni yatýrýp, göðsümü yardý. Ýç organlarýmý kar gibi bir þeyle yýkayýp tekrar yerine koydu.

Halime meraklandý:
- Sonra yavrum?

- Sonra ikincisi kalbimi çýkarýp ikiye ayýrdý. Ýçinden siyah bir þeyi çýkarýp attý ve “Seni, þeytanýn hilesinden emin kýldýk” dedi.

- Sonra?
- Sonra üçüncüsü, elini yarýlan yere koyunca, yara iyileþti. Bu üç kiþi, daha sonra elimi ve yüzümü öpüp, gökyüzüne doðru yükselip kayboldular anneciðim.

Ve ekledi:
- Ama ben, bunlardan hiç acý ve elem duymadým.