Eþref Baba "rahmetullahi aleyh", Ýznik topraðýný nurlandýran bir Veli.

Az yer ve az uyurdu.
Helal yemeðe çok dikkat eder, haramýn zerresini sokmazdý aðzýna.

Talebesinden biri çok günah iþliyordu.
Ona acýdýðýndan gitti bir gün o gencin yanýna.

Ve kulaðýna eðilip fýsýldadý:
- Haram, ateþtir evladým. Uzak dur günahtan!

Bu söz çok tesir etti gence.
- Haram ateþ midir hocam?

- Evet evladým. Haram yersen, karnýný ateþle doldurursun. Haramý tutarsan, ateþi tutarsýn. Harama gidersen, ateþe basarsýn. Anladýn mý yavrum?

- Anladým efendim.

Bir söz, bu kadar tesir ederdi.
Genç býçak gibi kesildi günahtan.


Bunun ilacý belli

Bir talebesi de sordu bir gün bu zata:
- Hocam, kalbimi temizlemek istiyorum. Ne yapayým?

Cevabýnda;
- Kalbleri temizlemenin ilacý, “Allah dostlarý”nýn sözleridir, buyurdu. Onlarla sohbet edenin kalbi temizlenir.

Sordu yine:
- Peki, öyle kimseler yoksa efendim?
- Kitaplarýný oku o zaman.

- Kitaplarýný okumakla da kalb temizlenir mi hocam?
- Elbette. Kitap okumak, sohbet etmek gibidir. Mesela Ýmam-ý Gazali hazretlerinin kitabýný edeble okursan, o büyük Veli ile sohbet etmiþ gibi feyz alýrsýn.

- Feyz nedir hocam?
- Feyz, “Allah sevgisi” demektir. O kitaplarý okuyanýn kalbine, yazarýnýn kalbinden bu feyz akar. Yani kalbi nurlanýr, temizlenir ve Allah sevgisine kavuþur.

- Peki hocam, kalbin temizlendiðini nasýl anlarýz?

Buyurdu ki:
- Kalbi temizlenmiþ olana, ibadet yapmak kolay ve zevkli, günahlar ise zevksiz ve tatsýz gelir. Hatta iðrenir onlardan.


Duanýn kabul olmasý için

Bir gün de bir genç;
- Efendim, dualarýmýn kabul olmasý için ne yapayým? diye sordu bu zata.

Büyük Veli, cevap olarak aðzýný iþaret etti.

Ancak genç bir þey anlamadý:
- Özür dilerim efendim, anlamadým.

Buyurdu ki:
- Aðzýna girene ve aðzýndan çýkana dikkat et evladým! Bütün iþ bundadýr.

Ve daha açýkladý:
- Yani haram yeme ve haram konuþma evladým. Ancak böyle bir aðýzla yapýlan dualarý kabul eder Allahü teâlâ.