Hayber gazasýnda, Resulullah efendimiz aleyhisselam sancaðý hazret-i Ali’ye “radýyallahü teâlâ anh” teslim edip;
- Ya Ali! Hayberi fethetmeden dönme geri! buyurdu.

Hazret-i Ali,
- Baþ üstüne ya Resulallah! dedi.

Ve yürüyüp, dikti sancaðýný Hayber kalesi önüne.

Haris adlý bir bahadýr çýktý hisardan.
Er istedi meydana.

Allah’ýn Aslaný hazret-i Ali “radýyallahü teâlâ anh”, çýktý karþýsýna.
Birbirlerine girdiler.

Bir ara Zülfikâr þimþek gibi kalktý ve indi ayný hýzla.
Haris, kanlar içinde yere serildi.

Tekbir sedalarý yükseldi o anda.

Harisin kardeþi Merhab, bunu görüp dolu dizgin girdi meydana.
Ýki zýrh giymiþ, iki kýlýç kuþanmýþtý.

Kibirle seslendi hazret-i Ali’ye:
- Bana Merhab derler! Ýntikamým korkunç olacak!

Þah-ý merdan “radýyallahü teâlâ anh” aslan gibi kükredi:
- Bana da Haydar derler. Ölümün benim elimde olacak!

O, “Haydar” lafýný duyunca korku girdi kalbine.
Zira Haydar, “Aslan” demekti.

Ve o gece bir aslan görmüþtü rüyasýnda.
Korkunç aslan, saldýrýp öldürmüþtü kendisini.

“O aslan bu olmasýn!” dedi kendi kendine.
Morali bozuldu.

Kendini toplayýp bir hamle yaptýysa da boþa çýktý.
Sýra hazret-i Ali’ye gelmiþti.

Zülfikârý kaldýrýp kuvvetli bir nara attý:
- Ya Allah!

Ve kaldýrdýðý kýlýcý þiddetle çaldý kâfire.
Vücudu yukardan aþaðý ikiye bölünmüþtü Merhabýn.

Kaðýt gibi yýrtýlmýþtý kalkaný.
Tekbir sedalarý sardý dört bir yaný.


Kalkaný yere düþtü

Düþman askeri kaçýyor, mücahitler kovalýyordu.
O arada kalkaný düþtü hazret-i Ali’nin.

Dönüp almaya vakti yoktu.
Hayber kalesinin “koca demir kapý”sý iliþti gözüne.
Halkalarýndan tutup kuvvetle sarstý tonlarca aðýrlýktaki kapýyý.

O artýk kapý deðil, bir “Kalkan”dý hazret-i Ali’nin elinde.
Bir eliyle onu tutuyor, öbürüyle kýlýç çalýyordu düþmana.

Bu manzara dehþete düþürdü kâfirleri.
Mecburen “Eman” dileyip teslim oldular.

Hayber fethedilmiþti.

Efendimiz aleyhisselam gözlerinden öpüp;
- Ya Ali, Allah ve Peygamberi senden razý oldu, buyurdular.

Allah’ýn Aslaný “radýyallahü teâlâ anh” aðlýyordu.

Sordu Efendimiz aleyhisselam:
- Ya Ali! Niçin aðlýyorsun?
- Sevincimden ya Resulallah.

Buyurdular ki:
- Ne kadar sevinsen azdýr ya Ali. Zira cümle melekler de razýdýr senden.