Peygamber efendimizin dedesi Abdülmuttalib vefat ettiðinde, Sevgili Efendimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” sekiz yaþýndaydý henüz.

Dedesi vefat edince, amcasý Ebu Talibin evinde kalmaya baþladý.
Onun teþrifiyle gözle görülür þekilde bir bereket gelmiþti o eve.

Ancak;
Mekke’de müthiþ bir kuraklýk hüküm sürüyordu o günlerde.
Dereler kurumuþ, tarlalar sararmýþ, toprak yer yer çatlamýþtý.

Bir damla suya hasretti yeryüzü.
Mekke halký ne yapacaðýný þaþýrmýþ halde bir yerde toplandýlar.

Her kafadan bir ses çýkýyordu:
- Lat putuna gidip halimizi arz edelim!
- Hayýr, Uzza’ya gidelim!
- Hayýr hayýr, Menat’ýn önünde diz çökelim!

Aralarýnda gün görmüþ bir ihtiyar vardý.

Yazýklar olsun size!

Bu konuþulanlarý dinledikten sonra kalktý ayaða:
- Ey kureyþliler! Yazýklar olsun size! dedi.

Hep birden ona döndüler:
- Neden öyle söylüyorsun baba?
- Yahu, aramýzda Ýbrahim Peygamber evlatlarý varken, siz hâlâ nelerden medet umuyorsunuz?

Birbirlerine bakýþýp;
- Haklýsýn bey baba! dediler.

Ve kalkýp koþtular Ebu Talibin kapýsýna:
- Ya Eba Talip! Ya Eba Talip!

Ebu Talip çýktý kapýya:
- Buyurun kardeþlerim, hoþ geldiniz!

- Ey Ebu Talip, þu kýtlýðý görüyorsun deðil mi?
- Evet, görüyorum.

- Günlerdir bir damla su düþmedi topraða. Çocuklarýmýz ölüyor, hayvanlarýmýz kýrýlýyor. Senin mübarek neslini vesile ederek yaðmur duasýna çýkalým diyoruz. Ne diyorsun?

O da uygun gördü:
- Çok iyi olur, hemen çýkalým.

Haydi, Beytullaha gidiyoruz

Sonra, yanýnda duran nur yüzlü Efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” baþýný okþadý:
- Haydi yeðenim, Beytullaha gidiyoruz.

Ve çýktýlar evden.
Önde Ebu Talip ve Allah’ýn Sevgilisi.
Arkada Mekke halký.

Vardýlar Kâbe yanýna.
Hava müthiþ sýcaktý.
Gök demirdi sanki, yer bakýr.

Býrakýn yaðmuru, bulutu görmeye hasretti insanlar.

Ebu Talip, sýrtýný Kâbe duvarýna dayayýp dua ederken, sevgili Efendimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” Kâbe örtüsüne yapýþýp mübarek þehadet parmaðýný uzattý göðe doðru.

Sonrasý malum.
Masmavi gök, yaðmur yüklü bulutlarla doldu bir anda.

Gök gürültüleri. Þimþekler.
Ve ardýndan rahmet.

Bütün bunlar birkaç dakika içinde oluvermiþti.
Þakýr þakýr yaðan yaðmurla hasret bitti.

Dað taþ suya kavuþtu.
Ýnsanlar da kandý suya, hayvanat da.

Evet O, âlemlere rahmet olarak gelmiþti.
“sallallahü aleyhi ve sellem”.