Ahmet Mürþidi Efendi "rahmetullahi aleyh", Diyarbakýr’da yaþamýþ Velilerdendir.
Bir gün, bir genç geldi bu zatýn yanýna.

Ve dert yandý:
- Hocam, günahtan kurtulamýyorum. Ne yapayým?

Mübarek zat sordu:
- Namaz kýlýyor musun evladým?
- Eh iþte efendim.

- Ne demek o?
- Yani bazen kýlýyor, bazen de býrakýyorum efendim.

- Olmaz! Beþ vakit namazýný tam ve doðru kýlacaksýn.
- O zaman günahtan kurtulur muyum efendim?

- Evet. “Beþ vakit namaz”ýný güzel kýlan, günah iþleyemez evladým.

Genç sevindi:
- Ne iyi efendim?

- Evet yavrum. Allahü teâlâ; “Kusursuz kýlýnan bir namaz, insaný pis ve çirkin iþleri iþlemekten korur” buyuruyor.


Cehenneme girmemek için

Bir gün de, öðle namazýný kýlmýþ, camiden çýkýyordu ki, bir delikanlý yanaþtý yanýna.

Ve sordu:
- Efendim, Cehennemden kurtulmak için bana ne tavsiye edersiniz?

Buyurdu ki:
- Ýslamiyet’e iyi sarýl evladým.

- O zaman kurtulur muyum Cehennemden?
- Elbette. Ýslam’a tam uyan, Cehenneme girmez.

Sonra sordu o gence:
- Sen bir anne gördün mü ki, yavrusunu ateþe atsýn?
- Öyle anne düþünülemez efendim.

- Ýþte Allahü teâlânýn kullarýna merhameti, bir annenin yavrusuna olan merhametinden daha çoktur evladým.

Duasý kabul oldu

Bir gün de, hýristiyan ve yahudilerden bir grup insan geldi bu zatýn yanýna.

Onlarý imana davet etti mübarek zat.
Ancak kabul etmediler.

Bunun üzerine açtý ellerini, yalvardý:
- Ya Rabbi bunlara hidayet ver de yanmasýnlar Cehennemde.

O anda kalbi döndü hepsinin.
Önünde diz çöküp, söylediler “Kelime-i þehadet”i.

Þaþýrmýþlardý.
Birbirlerine bakýp;
- Sahi biz nasýl iman ettik? dediler.

Büyük Veli gülümsedi onlara.
- Hidayet Allah’tandýr kardeþlerim, buyurdu. Biz sadece dua ettik.