Sevgili Peygamber efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” Cebrail aleyhisselamý ilk gördüðü gecenin ertesi, Ramazan ayýnýn 17.ci gecesiydi.

Güneþ henüz doðmamýþ, yeryüzü bir uçtan bir uca derin bir sessizlik içindeydi. Seher vaktine yakýn, maðara içini muazzam bir nur doldurdu birden.

O Server “sallallahü aleyhi ve sellem” baþýný kaldýrýnca, Cebrail aleyhisselamý gördü karþýsýnda.

Çok güzel bir insan þeklindeydi.
Ve konuþmaya baþladý:
- Ýkra! “Oku”

Efendimiz aleyhisselam cevap verdiler:
- Ben okumuþ deðilim.

Hazret-i Cebrail, Efendimiz aleyhisselamý kuvvetle sýkýp, tekrar etti ilahi emri:
- Oku!
- Ben okumuþ deðilim.

Melek bir daha sýkýp, tekrarladý emri:
- Oku!

Efendimiz aleyhisselam ayný cevabý verdiler:
- Benim okumuþluðum yok.

Cebrail aleyhisselam üçüncü defa sýktý ve býraktý.
- Oku! Rabbinin emriyle oku! Ki O, insaný kan pýhtýsýndan yarattý. Oku! Ki senin Rabbin kalemle yazý yazmayý öðreten, insana bilmediðini bildiren, kerimlerin kerimi ve ihsan sahibidir.

Efendimiz aleyhisselam, melekle birlikte tekrar etti bu âyetleri.

Evet, yirmiüç yýl devam edecek olan vahiy böylece baþlamýþ ve Ýslam güneþi, batmamak üzere doðmuþtu.

Bütün bunlar, bir an içinde olmuþ,
Ve melek gözden kaybolmuþtu.

Efendimiz aleyhisselam bu hadisenin tesiriyle ürpermeye baþladý.
Korku içinde maðaradan çýktý.

Ve eve varýp seslendi hazret-i Hatice’ye:
- Beni örtün! Beni örtün!

Sakinleþince gördüklerini anlattý Hatice validemize. “radýyallahü teâlâ anha”.
Hâlâ bu fevkaladeliðin rahmani mi, þeytani mi olduðundan emin deðildi.
Bunu tahkik için birlikte “Varaka bin Nevfel”e gittiler.

Varaka, hazret-i Hatice’nin amca oðluydu.
Ve ilim sahibi bir zattý.

Hayli yaþlanmýþ, gözleri görmez olmuþtu artýk.
Efendimiz aleyhisselamý dinledikten sonra tane tane konuþtu:

- Sana müjdeler olsun ya Muhammed! O gördüðün, Cebrail adýndaki melektir ki, cenâb-ý Hak Onu Musa ve Ýsa Peygamberlere göndermiþtir. Yemin ederim ki sen Ýsa aleyhisselamýn müjdelediði son Peygambersin.

Ve ilave etti:
- Keþke genç olsaydým da, kavmin seni Mekke’den hicrete zorladýklarýnda yardýmcý olabilseydim.

Efendimiz aleyhisselam sordu:
- Beni Mekke’den çýkarýrlar mý?
- Evet, seni yalancýlýkla itham eder ve çýkarýrlar Mekke’den, dedi.

Sonra alnýndan öpüp, uðurladý.