Müþrikler, ilk Müslümanlardan hýnçlarýný bir türlü alamýyor, kudurdukça kuduruyorlardý.

Ebu Cehil alçaðý Sümeyye hatunu “radýyallahü teâlâ anha” kýrbaçlarken, bir yandan da aðýr hakaretler ediyordu.

Ama o vurdukça, Sümeyye hatun “radýyallahü teâlâ anha” tevhidi haykýrýyordu devamlý:

- La ilahe illallah Muhammedün Resulullah!

Ýþte o zaman çýldýrdý kâfir.
Çýktý çileden.

Mübarek kadýnýn ayaklarýna birer urgan takýp, uçlarýný iki ayrý deveye baðlattý.
Sonrasýný tahmin edersiniz.

Evet, hayvanlarý ters istikametlere doðru süratle sürdü.

Ve dehþetli an!
Tüyler ürperten vahþet tablosu!
Ýnsanlýðýn yüz karasý bir çýlgýnlýk!

Ama þu imana bakýnýz ki, vücudu parçalanýrken bile çýðlýk çýðlýða ayný kelimeyi haykýrýyordu mübarek kadýn.
- La ilahe illallah Muhammedün Resulullah!

Bu mukaddes kelime, çelik bir kýrbaç gibi Ebu Cehilin yüzünde þakladý.
Hazret-i Sümeyye’nin “radýyallahü teâlâ anha” temiz ruhu Cennete uçmuþtu.

Ýþte ilk kadýn þehit!

O þehitler ki, ölüm acýsý duymaz.
Suale çekilmez.
Cesetleri çürümez.

Dahasý, bilmediðimiz bir hayatla diridirler mezarlarýnda.
Çünkü þehitler ölmez.

Öldü diye gittiler

Ve Ammar “radýyallahü teâlâ anh”.
Zalimler, babasý, kardeþi ve annesi gözleri önünde öldürülen hazret-i Ammar’ýn çýplak vücuduna çelik zýrh giydirip, kýzgýn güneþin altýnda bekletiyorlardý.

Hem de saatlerce.

Sýcaktan kýzan demirler, vücudunu kavuruyor, kemiklerinin iliðini eritiyordu.
Böylesi acýya dayanmak mümkün deðildi.

Nitekim bayýldý az sonra.
Zalimler, “Öldü” diye çekip gittiler.

Nice zaman sonra kendine geldi mübarek sahabi.
Kalan kuvvetini toplayýp, binbir zorlukla Resulullah efendimiz aleyhisselamýn huzuruna çýktý.

Bitkin ve çaresizdi.

Zor duyulan bir sesle;
- Ya Resulallah! Azabýn her çeþidini tattýk, dedi.
Ve baþladý aðlamaya.

Efendimiz aleyhisselam, bu çilekeþ insanýn gözyaþlarýný mübarek elleriyle silerken dua ettiler:
- Allah’ým! Ammar sülalesinden hiç kimseye Cehennem azabýný tattýrma!

Müminler, bir avuç kadardý o devirde.
Üstelik çoðu köle, fakir ve garipti.

Azgýn müþrikler, bunlardan ellerine geçirdiklerini, önce tehdit ediyorlardý:
- Dön dininden!

Ama hep ayný cevabý alýyorlardý:
- La ilahe illallah Muhammedün Resulullah!