Uhud harbi kýzýþtýðý zamanda, birer aslan kesilmiþti sahabiler.
Hele hazret-i Ali “radýyallahü teâlâ anh”, ekin biçer gibi biçiyordu kâfirleri.

Bir ara küffârdan, bütün vücudu zýrhlarla kaplý biri çýkýp bütün hiddetiyle baðýrdý:
- Ey Müslümanlaar! Karþýma er istiyorum!

Efendimiz aleyhisselam, bu kâfire karþý birini aradý eshabý arasýnda.
Allah’ýn aslanýný görünce seslendi hemen:
- Ya Ali, çýk þunun karþýsýna!

Hazret-i Ali;
- Baþ üstüne ya Resulallah! dedi.

Aslan gibi gidip, dikildi kâfirin karþýsýna.
Ve hiç fýrsat vermeden kýlýcýný kaldýrýp þiddetle çaldý.

Müþrikin çelik zýrhý kaðýt gibi parçalanmýþ, kendiyse kanlar içinde cansýz yere yýkýlmýþtý.

Tekbir sedalarý yükseldi gökyüzüne.
- Allahü ekber! Allahü ekber!

Hazret-i Ali “radýyallahü teâlâ anh”, bu cenkte onaltý darbe almýþ ve yere düþmüþtü bir ara.

O esnada yanýna tanýmadýðý biri gelip seslendi:
- Kalk ya Ali, saldýr þunlara!

Kalkýp kaçýrttý müþrikleri.

Harpten sonra sordu Efendimiz aleyhisselama:
- O zat kimdi ya Resulallah?
- Cebraildi ya Ali!

Tek gayeleri vardý

Yine Uhud harbinde, bir ara karýþmýþtý ortalýk.
Efendimiz aleyhisselamýn yanýnda eshabtan birkaç kiþi kalmýþtý yalnýz.
Onlarý da müþrikler ablukaya alýp, gittikçe daralttýlar çemberi.

Kâfirlerin tek bir gayesi vardý o gün:
Resulullahý öldürmek.

Lakin mücahitler, Onun etrafýnda, etten duvar oluþturmuþlardý adeta.
Ona gelen hücumlara, bedenleriyle siper oluyor, uðrunda can verip, þehit oluyorlardý birer birer.

Ya Ali, hücum et þunlara!

Buna raðmen müþrikler yine fýrsatýný bulup Efendimiz aleyhisselama iyice yaklaþmýþlardý ki, Resulullah hazret-i Ali’yi görüp seslendiler:
- Ya Ali, hücum et þunlara!

Hazret-i Ali aslan gibi kükreyerek saldýrýya geçti.
Müþrikler, kaçýþýp zor kurtardýlar canlarýný.
Ancak kýlýcý kýrýlmýþtý.

Koþtu hemen Efendimiz aleyhisselama:
- Kýlýcým kýrýldý ya Resulallah.

O Server, Zülfikârý uzattýlar ona.
- Al, bununla savaþ!

Zülfikârý alýp, kaçýrttý düþmaný.
Lakin az sonra yine Resulullaha hücuma geçtiler.

Efendimiz aleyhisselam yine seslendiler ona:
- Ya Ali, bunlarý def et benden!

Zülfikârý çekip daðýttý küffârý.
Cebrail aleyhisselam, o gün, Onun bu insanüstü gayretini görüp geldi Efendimiz aleyhisselama.

Onu ve kýlýcýný;
- Yiðitlerden Ali, kýlýçlardan Zülfikâr!
diyerek metheyledi.