Peygamber efendimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” bir gün yalnýz baþlarýna bir yerde oturuyorlardý ki, azgýn müþriklerden Nadr bin Haris Onu bu ýssýz yerde görüp çok sevindi.

Ve; “Tamam!” dedi içinden, “Þimdi göreceksin sen!”

Kýlýcýný çekip yürüdü üzerine.
Fakat o da ne?

Kýlýcýný fýrlatýp hýzla geri kaçmaya baþladý.
Ter kan içinde gelip Ebu Cehilin yanýnda aldý soluðu.

Ebu Cehil sordu:
- Ya Nadr, ne oldu sana?

- Sorma, Muhammedi öldürecektim.
- E, niye öldürmedin?

- Tam öldürecektim ki, iki yanýndan “iki aslan” peydah oldu birden. Kaçmasaydým parçalayacaklardý beni.

Ebu Cehil;
“Aldýrmaa!” gibilerden elini salladý:
- Biliyorsun, bu da Onun sihirlerinden biridir iþte.

Onu üzenlerin akýbeti

Müþriklerden beþ kiþi vardý.
Ki bunlar, Peygamber efendimiz aleyhisselamý her gördükleri yerde alaya alýr, küçük düþürmeye çalýþýrlardý.

Efendimiz aleyhisselam üzülürlerdi tabii.
Cebrail aleyhisselam geldi bir gün yanlarýna.

Ve arzetti:
- Ya Muhammed! Seni kimler incitiyor? Göster bana onlarý.

Efendimiz aleyhisselam þöyle bir etrafa bakýp, ilerden geçmekte olan birini gösterdiler.
- Ýþte ya Cebrail, biri þu adam!

Gösterdikleri kâfir, o beþ kiþiden Velid bin Mugire idi.

Melek, onun bacaðýna sertçe bir nazar edip döndü Efendimize.
- Bunun iþi tamam, baþka?

Az sonra As bin Vail göründü.

Cebrail aleyhisselam onun da karnýna nazar etti.
- Onun da iþi tamam! dedi.

Peþinden diðer üçü çýktýlar ortaya.
Onlarýn da birinin gözüne, birinin baþýna, birinin de karnýna nazar etti.

Sonra Efendimiz aleyhisselama döndü ve;
- Bunlar, pek yakýnda birer belaya duçar olacaklar. Sen müsterih ol, dedi.

Öyle de oldu.

Velid’in bacaðýna sivri bir demir saplanýp, deve boynu gibi þiþti ve þiddeti bir sancýyla ölüp gitti.

Esved’in iki gözü birden kör oldu.
Cebrail aleyhisselam, bunun kafasýný bir aðaca vura vura canýný Cehenneme yolladý.

Öbür Esved’in ise yüzü simsiyah oldu birden.
Ailesi tanýyamayýp kovdular evden.
O da kahrýndan baþýný kapýya vura vura intihar etti.

Haris bin Kays ise tuzlu balýk yedi bir gün.
Hararetten ne kadar su içtiyse de kanmadý.
Neticede çatlayýp helak oldu.

Peki, bütün bunlardan ders alýndý mý?
Hayýr.

Neden?
Çünkü basiretler kapalýydý.