Hazret-i Ömer “radýyallahü teâlâ anh”, Ýslam askerlerini sýk sýk gazaya gönderirdi.
Mücahitler Medine’den ayrýlýnca, savaþa gidenlerin evlad-ü iyalini yoklar, bir ihtiyaçlarý varsa hallederdi.

Ayrýca geceleri þehirde dolaþýr, yardýma muhtaç bir kimse varsa, onun sýkýntýsýný giderirdi.

Bir gece, tebdil-i kýyafetle þehirde dolaþmaya çýkmýþtý yine.

Bir hanenin önünden geçiyordu ki, içerden bir kadýn sesi iþitti.
Durup kulak kabarttý.

Kadýncaðýz, dertli dertli bir þeyler söyleniyordu kendi kendine.

Diyordu ki:
“Erim savaþa gitti. Biz, aç susuz kaldýk evde. Halife bu halimizi biliyor mu acaba?”

Bunu duyunca yüreði sýzladý.
Oradan süratle döndü eve.

Bir çuval un ve diðer gýda maddelerinden sýrtladýðý gibi gelip çaldý o hanenin kapýsýný.

Kadýn çýktý kapýya:
- Buyurun. Kimi aradýnýz?

Hazret-i Ömer, çuvalý indirdi sýrtýndan.
- Bunu al bacým. Bir ihtiyacýn olursa doðruca bana gel! dedi.
Ve dönüp gitti.

Kadýn seslendi arkasýndan:
- Ey ihsan sahibi, sen kimsin?

Hazret-i Ömer aðlayarak cevap verdi:
- Halife Ömer’im.

Haným, nedir onlar?

Bir gün de Bizans’tan elçi gelmiþti Medine’ye.
Ýþi bitip de döneceði zaman, hazret-i Ömer’in hanýmý, bir altýn borç ederek güzel koku almýþ ve cam bir kabýn içinde elçinin hanýmýna hediye göndermiþti.

O elçinin hanýmý da buna karþýlýk, o cam kabýn içini mücevher koyup bu hanýma göndermiþti.

Hazret-i Ömer, akþam eve gelip de hanýmýnýn elinde o mücevheri görünce sordu:
- Haným, nedir bu?
- Mücevher.

- Onu sormuyorum, nerden geldi?
- Elçinin hanýmý bana göndermiþ.

- Hayýr haným, bu senin olamaz. Derhal beytülmala koy!
- Peki ama, niye? Bizzat bana gönderilmiþ bir hediye bu.

Hazret-i Ömer ciddileþti ve;
- Haným haným! dedi hiddetle. Sen benim zevcem olmasaydýn, sana böyle hediye gelir miydi?
- Gelmezdi tabii.

- Demek ki yabancý bir devletten sana bir hediye gelmiþse, o, aslýnda Halifeye gelmiþtir. Öyle deðil mi?
- Evet ya Ömer, haklýsýn.

- Öyleyse devlete aittir bunlar. Burada senin olan, sadece o ödünç aldýðýn bir altýndýr.

Ve emretti:
- Bu mücevheri derhal gönder beytülmala!
- Baþ üstüne.

Ve o gün mücevher satýldý.
Parasý konuldu beytülmala.