Kastamonu Evliyasýndan Pir Fethullah Efendi’ye "rahmetullahi aleyh", bir gün;
- Efendim, bize “Namaz”dan bahseder misiniz, dediler.

Þunu anlattý onlara:

Ebu Bekri Sýddýk “radýyallahü teâlâ anh” buyurdu ki:
- Beþ namaz vakitleri gelince, melekler; Ey Adem oðullarý, kalkýnýz! Ýnsanlarý yakmak için hazýrlanmýþ olan ateþi, namaz kýlarak söndürünüz, derler.

Þöyle devam etti:
- Bir hadis-i þerifte de; “Mümin ile kâfiri ayýran fark, namazdýr” buyuruldu. Yani, mümin namaz kýlar, kâfir, kýlmaz. Münafýklar ise, bazen kýlar, bazen kýlmaz.

Ve ekledi:
- Abdullah ibni Abbas da diyor ki:
Resulullah efendimiz aleyhisselamdan iþittim; “Namaz kýlmayanlar, kýyamet günü, Allahü teâlâyý kýzgýn olarak bulacaklardýr” buyurdu.

Sordular:
- Namaz kýlmak, imandan mýdýr efendim?

- Hayýr. Ehl-i sünnet alimleri, sözbirliðiyle; “Ýbadetler imandan parça deðildir” buyurdu. Fakat namazda söz birliði olmadý. Birçok büyük alimler; “Bir namazý bile bile kýlmayan kimse, imanýný kaybeder” dediler.

- Yani namaz kýlmayan kâfir mi olur efendim?
- Olabilir. Eðer hiç özrü yokken kýlmýyor, kýlmadýðý için üzülmüyor, kaza etmeyi düþünmüyor, azabýndan da korkmuyorsa, o zaman imaný gider.

Sordular:
- Ya üzülürse efendim?

- Üzülürse, imaný gitmez. Aman kardeþlerim! Bir namazýnýzý kaçýrmayýn ve gevþek kýlmayýn, seve seve kýlýn!

Sonra þunu anlattý:

Salihlerden biri, þeytaný görüp;
- Senin gibi melun olmak istiyorum, ne yapayým? diye sordu.

Ýblis sevinip;
- Benim gibi olmak istersen, namaza önem verme ve doðru yalan, her þeye yemin et! dedi.

Bunun üzerine o kiþi;
- Hiçbir namazý býrakmayacaðým ve artýk yemin etmeyeceðim, dedi.

Kalb kýrmak haramdýr

Bir gün de talebeleriyle sohbet ederken;
- Çocuklar, kalb kýrmak haramdýr, sakýn kalb kýrmayýn, buyurdu.

Ve þöyle devam etti:
- Nefsinize istediðinizi söyleyin. Alçak deyin, fasýk deyin. Ama kimseyi incitmeyin. Çünkü gönül, Allahü teâlâya çok yakýn olup, yaratýlýþta mis gibi temiz ve saðlýklýdýr. Onu, sonra düþmanlar hasta etmiþtir.

Gencin biri sordu:
- O hangi düþmanlar hocam?
- Nefs, þeytan ve kötü arkadaþlar.

Sordu yine:
- Bunlardan korunmanýn çaresi yok mu efendim?
- Var tabii. Hem de tek çaresi var.

- O nedir efendim?
- Ýyilerle beraber olmaktýr.