Ahmet bin Hadraveyh "rahmetullahi aleyh", Belh þehrinde yaþayan Velilerden.
Doksanbeþ yaþýnda Belh’de vefat etti.

Bu büyük zat, birkaç din adamýyla birlikte Hacca gitti bir sene.
Haccý yapýp Medine’ye geldiler.

Mescid-i Nebiye varýnca, yol arkadaþlarý;
- Acýktýk, dediler. Gidip bir þeyler yesek mi?

Mübarek zat, hayretle baktý onlara:
- Arkadaþlar, biz þu anda neredeyiz?
- Medine’de, mescid-i Nebideyiz, dediler.

- Yani Resulullah efendimiz aleyhisselamýn misafiriyiz deðil mi?
- Evet.

- Öyleyse burada hiç yiyecek düþünülür mü? Merak etmeyin, o bizi aç býrakmaz. Biz ibadetimize bakalým.

Onlar, yarým aðýz;
- “Peki, olur” dedilerse de, yine bir ara gidip karýnlarýný doyurup geldiler.

Ama yatsýdan sonra, yanlarýna bir Medineli gelip sordu:
- Ýçinizde Resulullah efendimizin misafiri kimdir?

Hepsinin namýna bu büyük zat cevap verdi:
- Hepimiz Onun misafiriyiz.

- Peki, þu anda hanginizin karný aç?
- Ben açým.

- Tamam, seni arýyorum iþte, dedi.

Ve þöyle anlattý:

- Az önce Peygamber efendimizi gördüm rüyada. Bana; “Mescide git. Orada, benim bir misafirim var. Karný açtýr. Onu al, karnýný doyur!” buyurdular.

Sonra koluna girip;
- Haydi, dedi. Buyur, bize gidelim.

Birlikte gittiler.


Þehit olmayý istiyorum

Bir gün de, sevdiklerinden biri;
- Hocam, ben þehit olmayý çok istiyorum, dedi. Acaba nasip olur mu?

Cevabýnda;
- Üzülme, buyurdu. Namazýný kýlan ve altmýþ yaþýný geçen bir Müslüman, þehit olarak ölür.

Sordu yine:
- Ya hanýmlar efendim?
- Hanýmlar için yaþ haddi yoktur. Namazýný kýlar, tesettür eder, iffetini korursa, hangi yaþta ölürse ölsün, þehittir.


Hesabýný vereceksin!

Bir gün de, içki içen bir genç gördü.
Acýyýp çaðýrdý yanýna.

Genç adam koþup geldi ve;
- Buyur baba! dedi hürmetle.

Buyurdu ki:
- Evladým, Allahü teâlâ, hadis-i kudside; “Hangi ameli yaparsan yap, bir gün hesabýný vereceksin” buyuruyor.

Delikanlý bunu iþitince çok üzüldü.
Kýzardý, bozardý, sarardý.
Ve bir “Ah!” deyip yere yýkýldý.

Ayýldýðýnda nefret ediyordu içkiden.
O günden sonra bir daha koymadý aðzýna.