Zaman-ý saadette, Rekane adýnda bir müþrik vardý ki, iri cüsseli bir pehlivandý.
Sýrtýný yere getiren yoktu o havalide.

Bu, bir gün sahrada koyunlarýný otlatýyordu ki, Peygamber efendimizle “sallallahü aleyhi ve sellem” karþýlaþtý birden.

Ve kibirle seslendi:
- Halký Lat ve Uzza’dan ayýran sen misin?

Efendimiz aleyhisselam büyük bir vakarla cevap verdiler:
- Evet, benim!

- Sana bir teklifim var.
- Söyle nedir?

- Güreþe var mýsýn? Bakalým hangimizin tanrýsý ona yardým edecek?

Efendimiz aleyhisselam ayný vakarla cevap verdiler:
- Olur, güreþelim.

Ve tutuþtular.
Resulullah efendimiz aleyhisselam, bir anda Rekane’yi kaldýrýp vurdu yere.

Rekane þaþkýndý.
Ve güçlükle kalktý yerden:
- Bu olmadý, bir daha güreþelim.

Efendimiz aleyhisselam;
- Hayhay, buyurdu.

Tekrar tutuþtular.
Efendimiz aleyhisselam, onu yine kaldýrýp yere vurdu.
Rekane periþandý.

Yerden kalkarken söylendi:
- Bu da olmadý, tekrar güreþelim.
- Kabul, güreþelim.

Tamam, sen kazandýn

Yine tutuþtular.
Ama netice ayný.

Rekane hiç beklemediði bir þeyle karþýlaþmýþtý.
Çarpýlmýþtý adeta.

Mecburen kabul etti yenilgiyi.
- Tamam, sen kazandýn, dedi. Yalnýz bir ricam var.
- Nedir o?

- Þehre inince halka ne diyeceksin?
- Doðrusu neyse onu söylerim.

- Doðrusunu söylemesen?
- Olmaz, ben Peygamberim. Doðru söylemekle emrolundum.

Rekane;
- Ya Muhammed! Anladým. Sen beni Peygamberlik gücünle yendin, dedi. Sürümden otuz koyun vereyim, mükafatý bu olsun.

Efendimiz aleyhisselam istemediler:
- Koyunu ne yapayým.

- Peki ne istiyorsun?
- Ýman et ve Cehennemden kurtul.

- Ederim, ama bir þartla. Bir mucize göster bana.

Yakýnda bir aðaç vardý.
Efendimiz aleyhisselam seslendiler aðaca:
- Ey aðaç, ben kimim?

Aðaçtan ses geldi:
- Sen Allah’ýn kulu ve Peygamberisin.

Rekane bunu görüp, imana geldi hemen.
Ve kurtardý kendisini Cehennemden.