Karacaahmet "rahmetullahi aleyh", Manisa-Akhisar’da yatan bir Velidir.

Bir gün bu zata;
- Dünyada en tatlý þey nedir? diye sordular.

Cevaben;
- Çile çekmektir, buyurdu.

Þaþýrdýlar:
- Nasýl olur hocam?

- Evet, bu dünyanýn tadý, çile çekmektir. Müslüman, zevk alýr çileden, haz duyar. Hem sonra çilekeþ olan, baþarýlý olur. Çile çekmeden hiçbir baþarý saðlanamaz.

Ve sordu onlara:
- Hiç zahmet çekmeden rahatlýðýn tadý duyulur mu sizce?
- Duyulmaz tabii efendim.

- Yorulmayan, dinlenmenin tadýný alabilir mi?
- Alamaz efendim.

- Acýkmayana, yemek lezzetli gelir mi?
- Gelmez hocam.

- Ýþte bu dünyada Allah için çalýþan, Allah yolunda yorulan, üzülen, sýkýntýlara katlanýp çile çekenler, Cennete girince; “Oh! Dünya varmýþ” diyecekler.

Dünya, çile yeridir

Bir gün de;
- Efendim, bize Dünya’dan bahseder misiniz, dediler.

Buyurdu ki:
- Dünya, üzüntü ve sýkýntý yeridir. Müslüman, bu dünyada anne karnýndaki çocuða benzer. Bebek dünyaya gelince nasýl rahatlarsa, mümin de ölünce Rabbinin nimetlerine kavuþur ve rahatlar. Hatta bir piþmanlýk duyar.

Sordular:
- Ne piþmanlýðý efendim?
- Daha çok çalýþmadýðýna piþman olur. Keþke daha fazla hizmet etseydim. Allah yolunda daha çok yorulup, daha fazla sýkýntý çekseydim, der.