Müþrikler, kimi kimsesi olmayanlara görülmemiþ iþkenceler yapýyorlardý.
Ammar bin Yasir “radýyallahü teâlâ anhüma” hazretlerini yakaladýlar bir gün.

Önce ateþle daðlayýp, peþinden tehdit ettiler:
- Haydi, Allah’ý inkâr et!

Cevaben kelime-i tevhidi haykýrdý mübarek sahabi:
- La ilahe illallah, Muhammedün Resulullah!

Ýman eden birinin döndüðü görülmemiþti asla.
O seçilmiþler, Peygamberlerden sonra insanlarýn en üstünleriydiler.
Ammar hazretleri de onlardandý iþte.

Bir gün, gördüðü iþkenceler ölüm noktasýna gelmiþti artýk.
O anda bile müþriklerin küfür teklifini reddetti:
- Hayýr! Dinimden dönmeyeceðim!

Peþinden haykýrdý kelime-i tevhidi:
- La ilahe illallah, Muhammedün Resulullah!

Ne güzel Müslüman, ne güzel iman!
Hoþ hepsi de böyleydi o ilk Müslümanlarýn.
Ölüyorlardý da dönmüyorlardý dinlerinden.


Müþrikler çaresizdi

Bir köleye söz geçirememenin kýzgýnlýðýyla köpürdüler adeta.
Ucu pul pul kýzarmýþ bir demiri, hazret-i Ammar’ýn çýplak vücuduna deðdirip çektiler.

Önce “Cazzz!” diye bir ses çýktý.
Ardýndan yanýk bir et kokusu yayýldý etrafa.

Hazret-i Ammar “radýyallahü teâlâ anh” diþlerini sýktý.
Yüzünü buruþturdu.

Ve yüreðinin derinliklerinden kopup gelen bir aþkla haykýrdý:
- Allaah!

Bu, münkirlere verilen en büyük cevaptý aslýnda.
Küfrü protestoydu.
Münkirleri reddiye.

Peygamber efendimiz aleyhisselam, zulmün tam üzerine geldiler o gün.

Hazret-i Ammar’ýn çektiði bu muazzam ýzdýrabý görünce, mübarek elleriyle baþýný okþayýp dua ettiler:
- Ey ateþ, Ýbrahim’i yakmadýðýn gibi Ammar’ý da yakma! Ona da serin ve selamet ol!

O kor gibi kýzarmýþ olan iþkence demiri, buz gibi oldu bir anda.
Müþrikler þaþkýn ve çaresizdi.

Gözleriyle gördükleri bu mucizeye raðmen inanmadýlar yine.
“Sihir” deyip, geçtiler.

Ýnsafsýzlar, bu yüksek sahabiye daha neler yapmadýlar ki.
Su kuyusuna atýp boðmak istediler, olmadý.

Kýzgýn güneþin altýna çýplak yatýrýp, koca kayalarý yýðdýlar göðsüne, kâr etmedi.
Bir türlü döndüremediler dininden.

Neden?
Çünkü onlarýn kalbleri nasýl imana kapalýysa, Ammar hazretlerinin mübarek kalbi de küfre kapalýydý.

Onun vücudunda iþkencelerden kalan yara izleri, ömrünün sonuna kadar silinmedi.
Bunlar, gerçek manada birer “Þeref madalyasý”ydý.