Enes bin Malik “radýyallahü anh” anlatýyor:
Resulullah efendimiz aleyhisselam Medine’ye geldiðinde, ben sekiz yaþýndaydým.

Bir gün, annem bir yerden biraz un bulmuþ.
Komþudan da biraz süt alýp, yoðurmuþ.

Sonra onu piþirip bana seslendi:
- Enes!
- Buyur anne!

- Oðlum, koþ mescide. Babaný çaðýr da birlikte yiyelim.
- Peki anneciðim, dedim.

Ve koþtum mescide.
Babam, Resulullah efendimizin tam yanýnda oturuyordu.

Efendimiz aleyhisselamý görünce her þeyi unutup, gayri ihtiyari Onun önüne vardým ve;
- Ya Resulallah! Annem sizi yemeðe çaðýrýyor, dedim.

Efendimiz aleyhisselam cemaate dönüp;
- Kalkýn, Ümmü Süleym’in davetine gidiyoruz! buyurdular.

Bütün cemaat kalktý.
Efendimiz aleyhisselam önde, biz arkada, yürüyerek bizim eve vardýk.

Resulullah efendimiz sordu babama:
- Ne yemeðiniz var?
- Bilmiyorum ya Resulallah.

- Zevcen bizi yemeðe çaðýrmadý mý?

Babam þaþýrmýþtý.
- Ýzninizle ya Resulallah, deyip içeri geçti.

Annemden sorup geri geldi:
- Ya Resulallah! Hanýmým, biraz un’la biraz süt bulmuþ. Ýkisini yoðurup piþirmiþ.

Buyurdu ki:
- O yemeði yanýma getiriniz!

Getirdik.
Mübarek ellerini kabýn üstüne koyup, bereket için dua buyurdular.
Tam yetmiþ kiþi vardý.

Hepsi yiyip doydular.
Yemek azalmadý bile.

Efendimiz aleyhisselam o yemeði bana uzatýp;
- Bunu annene götür. Yesin ve istediðine daðýtsýn, buyurdular.

Resulün üç duasý

Peygamber efendimiz aleyhisselam, Enes bin Malik hazretleri için;
- Ya Rabbi, bunun malýný çoðalt, ömrünü uzun et, günahlarýný affeyle, diye dua buyurmuþlardý.

O günden itibaren hazret-i Enes’in malý çoðaldý.
Kýsa zamanda zengin oldu.

Ömrü mü?
Yüz yaþýný geçmiþti.

Bir gün yalvardý Rabbine:
- Ya ilahi! Habibinin, hakkýmda ettiði üç duadan, ikisi kabul oldu. Üçüncüsünü bekliyorum.

Üçüncüsü, günahlarýnýn affedilmesiydi.

O esnada, bir ses duydu gaibten.
- Bütün günahlarýn affolundu! diyordu.