Attar Hoca "rahmetullahi aleyh", Manisa Velilerindendir.
Bir gün cemaatine;
- Dua almaya bakýn, buyurdu. Ýnsanlarýn duasýný almak ganimettir. Hele ki gariplerin duasýný.

Ve ekledi:
- Dua almayan, arzusuna kavuþamaz.

Sordular:
- Kimlerin duasýný alalým efendim?

Buyurdu ki:
- Özellikle anne ve babanýzýn. Anne-babanýn evladýna duasý, Peygamberin ümmetine duasý gibidir. Onlarýn duasýný alanýn sýrtý yere gelmez.

Sordular:
- Ya bedduasýný alanlar efendim?
- Onlar, dünyada da iflah etmez, ahirette de.

En zor þey nedir?

Bir gün de cemaatine;
- Dünyada en zor þey nedir, biliyor musunuz? diye sordu.
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- En zor þey, hak söze “Peki” demektir. Çünkü nefs, “Peki” demek istemez. Ebu Cehil, Resulullah efendimiz aleyhisselama bir defa “Peki” deseydi, hazret-i Ömer gibi kýymetli olurdu.

Ve ekledi:
- Hazret-i Ömer de, eðer Peki demeseydi, Ebu Cehilden daha tehlikeli olurdu.

Ve sordu onlara:
- Asr-ý saadetten beri Ýslam mücahitleri niçin savaþtýlar dersiniz?

- Niçin efendim?
- Kâfirlere “Peki” dedirtmek için. Ýslam’a Peki diyen Müslüman oldu. Hayýr diyen küfürde kaldý. Bugüne kadar yapýlan cihatlar, Ýslam’a “Peki” diyenlerle “Hayýr” diyenler arasýnda olmuþtur. Yoksa bir kuru kavga deðildir bu harpler.

Ve ekledi:
- Ýblis de, Allah’ýn emrine “Peki” deyip Adem aleyhisselama secde etseydi, kovulmazdý. Ama “Hayýr” dedi, tard olundu ebediyyen.