Ömer Þirvani “rahmetullahi aleyh”, bir gün Peygamber efendimiz aleyhisselamdan bahsediyordu ki;
- Server-i alem Efendimiz, alemlere rahmet olarak gelmiþtir. O, bütün insanlara, cinlere, meleklere, hatta kurda, kuþa, canlý cansýz bütün mevcudata rahmettir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Onun rahmeti kâfirleri bile kuþatmýþtýr.

Talebeden biri sordu:
- Bu nasýl oluyor efendim?

Þöyle izah etti:
- Hak teâlâ; “Ey Habibim, sen kâfirlerin arasýnda olduðun müddetçe onlara azab etmem” buyuruyor.

Ve þunu anlattý:

Bir köylü, Peygamber efendimize “aleyhisselam” gelip;
- Senin ümmetinin, diðer ümmetlerden üstünlüðü nedir? diye sordu.

Efendimiz aleyhisselam;
- Benim, diðer Peygamberlerden üstünlüðüm gibidir, buyurdu.

Ve izah etti:
- Kýyamet günü, mahþer yerine Peygamberler gelir. Kimine tek bir kiþi inanmýþ, kimine iki veya üç kimse iman etmiþtir. On kiþiden fazla ümmeti olan Peygamber pek azdýr. Benim ümmetimin hesabýný ise Allahü teâlâdan baþka kimse bilemez.

Niçin aðlýyorsun?

Bir gün de þunu anlattý:

Kýyamet günü, bir Müslümanýn hesabý görülür.
Günahý aðýr gelince, Cehenneme emr olunur.
Melekler kendisini Cehenneme atacaklarý zaman baþlar aðlamaya.

Melekler sorar:
- Niçin aðlýyorsun?
- Rabbimden ümidim böyle deðildi. Beni Cehenneme atmaz zannederdim.

- Neden?
- Çünkü ben, Muhammed aleyhisselamýn ümmetindenim.

O esnada Efendimiz aleyhisselam oraya gelir.
Cebinden bir kaðýt parçasý çýkarýp bu kimsenin sevap kefesine býrakýr.
Bu defa sevap kefesi aðýr basar.

O anda Hak teâlâdan bir nida gelir:
- Kulumu Cennete iletin!

Talebeden biri sorar:
- Ne vardý o kaðýtta efendim?
- Resulullah efendimiz aleyhisselama okuduðu salevatlar vardý.