Abdullah bin Dinar “rahmetullahi aleyh” anlatýyor:

Zahidlerden birinin üç yüz dirhem borcu vardý birine.
Bir türlü ödeyemiyordu.

Bu üzüntü içinde yattý bir gece.
Resulullah efendimiz aleyhisselamý gördü rüyasýnda.

Sevinçle huzuruna varýp;
- Ya Resulallah bana yardým edin, diye yalvardý.

Efendimiz aleyhisselam sordular:
- Nedir derdin?
- Borcum var, ödeyemiyorum.

- Ne kadar?
- Üç yüz dirhem.

Buyurdular ki:
- Yarýn Ebül Hasen Kisai’ye git. Benim selamýmý söyle. Sana üç yüz dirhem versin.

Sevinçle;
- Baþ üstüne ya Resulallah, dedi.

Ve sordu peþinden:
- Ya bana inanmazsa ya Resulallah?

Buyurdular ki:
- O zaman ona; “Her gece yüz salevat okurmuþsun. Dün gece unuttun” diye söyle.

- Baþ üstüne, dedi.
Ve uyandý uykudan.

Sevincinden sabahý zor etti.
Gün ýþýyýnca koþtu o zatýn hanesine.

Adamýn evine vardýðýnda onu, samanlýkta saman elerken gördü.
Adam samanýn içine beþ kuruþ düþürmüþ onu bulmak için bütün samaný elekten geçiriyordu.

Onun bu hâlini görünce taaccüp etti ama, yine de ben vazifemi yapayým deyip, Resulullah efendimiz aleyhisselamýn selamýný teblið etti:

- Resulullah efendimizin sana selamý var. Salevat getirmeyi dün akþam unutmuþsun, bu akþam söylesin buyurdu. Ben ise borçlu bir kimseyim, benim 300 dirhemlik borcumu ödemeniz için Peygamber efendimiz beni sana gönderdi, dedi.

Peygamber efendimizden selam gelmesi, çok hoþuna gitmiþti.

Onun için;
- “Ne dedi, ne dedi?” diye adama üç defa tekrarlattý.

Adam da;
- Benimle alay mý ediyorsun? diyerek gerisin geriye döndü.

Fakat zengin olan, hemen önünü kesti ve;
- Ben senin aðzýndan, Resulullah efendimizin selamýný daha fazla duymak için üç defa tekrarlattým. Her söylemene 300 dirhem veriyorum. Eðer daha fazla söyleseydin her biri için 300 dirhem verecektim, dedi.

Ve adama 900 dirhem verip, gönderdi.