Cemaleddin Uþaki "rahmetullahi aleyh", Anadoluda yetiþen Evliyadandýr.
1751 de Ýstanbul’da vefat etti.

Bir gün cemaatine;
- Ýnsanýn en büyük düþmaný kimdir, biliyor musunuz? diye sordu.
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- Herkes düþmaný dýþarýda arar. Halbuki düþman, insanýn içindedir ki, nefs-i emmaredir. O, yalnýz insana deðil, Allahü teâlâya da düþmandýr.

Sordular:
- Nefs, neden Allah’a düþmandýr efendim?

Buyurdu ki:
- Allahü teâlâ öyle yarattý onu. Ama buna mukabil “Akl”ý halk eyledi ve bize verdi. Ýnsan, aklýný kullanarak nefsin þerrinden korunabilir.

En mühim reçete

Bir gün de cemaatine;
- Size, nefs ve þeytanýn zararýndan kurtulmanýn reçetesini söyleyeyim mi? diye sordu.

- Seviniriz efendim, dediler.
- Bunun ilacý, kurtulmuþ olanlarla beraber olmaktýr, buyurdu.

Ve þöyle devam etti:
- Bir cemaatin içinde Allahü teâlânýn sevdiði biri varsa, cenâb-ý Hak, o zatýn hürmetine hepsini affeder.

Biri sordu:
- Ýnsan tek baþýna kurtulamaz mý efendim?

- Çok zor. Bir kimse, Ben kendimi kurtarýrým. Kimseye ihtiyacým yok derse, bu, neye benzer biliyor musunuz?
- Neye benzer hocam?

- Okyanusun ortasýnda tek baþýna kalmýþ bir insana benzer. Ýmdat istese, kimse duymaz. Ölse, kimsenin haberi olmaz. Köpek balýklarýna yem olur gider.