Celaleddin Devani "rahmetullahi aleyh", Ýran’da yetiþen Evliyadandýr.

Bir gün birkaç genç nasihat istediler.
Cevaben onlara;
- Herkese iyilik edin, buyurdu.

- Herkese mi hocam? dediler.
- Evet, kim olursa olsun herkese.

- Hayvanlara da mý efendim?
- Evet, onlara da. Çünkü Allahü teâlânýn rýzasý hangi ameldedir, bilinmez. Ufak gördüðünüz bir iyilik, sizi Cehennemden kurtarabilir.

Sonra þu hadiseyi anlattý:

Fahiþelik yapan bir kadýn, yolculuðu esnasýnda bir kuyuya rastladý.
O sýrada bir “Köpek” iliþti gözüne.
Susuzluktan dili sarkmýþtý zavallýnýn.

Yüreði sýzladý.
Acýyýp, su içirmek istedi ona.

Ancak su çok derindeydi.
Ýp ve kova da yoktu üstelik.
Binbir güçlükle kuyuya indi ve ayakkabýsýyla su çýkarýp içirdi o hayvana.

Gençler merak etmiþti:
- Sonra efendim?
- Cenâb-ý Hak, onun bütün günahlarýný affetti, buyurdu.

Ve devam etti nasihate:
- Kimseye tepeden bakmayýn çocuklar. Yoksa tepetaklak olursunuz. Þeytan da bu yüzden helak olmuþtu. Nitekim Adem aleyhisselama tepeden baktý. “Toprak” diye secde etmedi ve felakete gitti.

Gençler sordu yine:
- Bize tavsiyeniz nedir hocam?
- Gayeniz, Allah’ýn kullarýna iyilik etmek olsun. Ýslamiyet de budur zaten, buyurdu.

Ve þunu anlattý onlara:

Bir köylü, Ýslamiyet’i iþitip Medine’ye geldi bir gün.
Resulullah efendimiz aleyhisselamý bulup sordu:
- Ya Muhammed! “sallallahü aleyhi ve sellem”, Ýslamiyet nedir?

Cevap iki cümleydi:
- Ýslamiyet, Allahü teâlânýn emirlerini büyük bilmek, mahluklarýna da acýmaktýr.