Cemaleddin Hansevi "rahmetullahi aleyh", Hindistan’da yetiþen Evliyadandýr.

Bir gün, cemaatine;
- Ýslamiyet bir bayraktýr, buyurdu. Hakiki müminler, bu bayraðýn gölgesindedir. Biz de bu bayraðýn gölgesindeyiz elhamdülillah.

Þöyle devam etti:
- Bu bayrak bize kadar gelmiþ. “Bundan sonra ne olursa olsun” demek olur mu? Bizden sonrakiler, yarýn ahirette karþýmýza geçip; “Aldýðýnýz emaneti neden bize ulaþtýrmadýnýz?” derlerse, ne cevap veririz?

Cemaat;
- Peki ne yapalým? diye sordular.

Buyurdu ki:
- Öðrendiklerimizi Allah’ýn kullarýna anlatacaðýz. Bu bayrak, kýyamete kadar var olacaktýr. Bu görevi yapana, Allahü teâlâ yardým eder.

Mümini görünce dua

Bir gün de sohbetinde;
- Bir mümin, bir mümini gördüðü zaman yaptýðý dua kabul olur, buyurdu. Aynen Kâbe’yi ilk görünce yapýlan dua gibi.

Dinleyenler;
- Hikmeti nedir efendim? diye sordular.

Buyurdu ki:
- Allahü teâlâ müminin kalbini Kâbe’den kýymetli yapmýþtýr da ondan.

- Peki hocam, bir mümini görünce nasýl dua etmek lazým?

Buyurdu ki:
- O anda yapýlacak en güzel dua, “Selamün aleyküm” demektir. Yani Allahü teâlâ sana dünyada ve ahirette selamet versin. Seni hiç sýkmasýn. Zaten bütün mesele, dünya ve ahiret saadeti deðil mi? Bundan güzel dua olur mu?

Ve ekledi:
- Diðer mümin de, “Ve aleyküm selam” diyerek ona dua eder. Yani, Allahü teâlâ sana da iki cihanda selamet versin. Seni dünyada ve ahirette hiç üzmesin der ki, en güzel dua budur iþte.