Ali el-Hariri "rahmetullahi aleyh", Þam’da yetiþen büyük Velilerdendir.
1247 de Þam’da vefat etti.

Ayný mahallede oturan bir aile vardý o devirde.
Ancak evleri ahþap ve eskiydi.
Bir akþam üzeri evde oturuyorlardý ki, aniden bu mübarek zat peydah oldu karþýlarýnda.

Onlara bakýp;
- Çabuk evden çýkýn! dedi.
Ve kayboldu gözden.

Adam ve hanýmý hemen kalkýp dýþarý fýrladýlar.
Ancak þaþýrmýþlardý.

Birbirlerine bakýp;
“Hayýrdýr inþallah!” dediler. “Rüya mý gördük? Hayal miydi yoksa?”

Onlar böyle konuþurken çatýrtýlar gelmeye baþladý duvarlardan.
Gittikçe arttý.
Ve koca ev yýkýldý birden.

Onlar, hadiseyi hayret içinde seyredip sonra koþtular bu zatýn huzuruna.
Olanlarý anlatacaklardý ki, büyük Veli;
- Geçmiþ olsun! buyurdu. Gelen, mala gelsin, size bir þey olmadý ya?

Onlar;
- Sayenizde olmadý hocam, dediler.

Ve teþekkür edip ayrýldýlar huzurundan.

Üç þeyi yaparsanýz

Bir gün de þunu anlattý cemaate:

Hazret-i Ömer “radýyallahü teâlâ anh”, sahabeye;
- Þu üç þeyi yaparsanýz mahvolursunuz! buyurmuþ.

Sormuþlar:
- Onlar nedir ey Halife?

Buyurmuþ ki:
- Birincisi, Eshab olmak þerefinden daha üstün bir þeref ararsanýz, ikincisi, dini dünya menfaatlerine alet ederseniz, üçüncüsü de dünyalýðý, dünya için isterseniz.

Kimseyi ayýplamayýn!

Bir gün de sohbetinde;
- Kimseyi ayýplamayýn, buyurdu. Yoksa ayný hatayý siz de iþlersiniz.

Ve ilave etti:
- Hadis-i þerifte; “Bir kimse bir Müslümaný, tövbe ettiði bir kusurundan dolayý ayýplarsa, o kimse o kusuru iþlemeden ölmez” buyuruluyor.

Müslümanlýk nedir?

Bir gün de;
- Müslümanlýk kýsaca nedir efendim? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Müslümanlýk, Allahü teâlânýn emir ve yasaklarýna saygýlý olmak ve Onun mahluklarýna acýmaktýr.

Sordular yine:
- Peki efendim, Müslümanýn þiarý nedir?
- Güler yüz, tatlý dildir.

- Ya münafýklarýnki hocam?
- Onlar, çatýk kaþlý ve asýk suratlý olurlar.