Çelebi Bustan "rahmetullahi aleyh", Konya’da yetiþen Velilerdendir.

Bir gün;
- Ýnsan kabre girince, Allahü teâlâ ona “dört sual” soracak, buyurdu. Bunlara güzel cevap vermeye hepimiz hazýrlanmalýyýz.

Sordular:
- O sualler nedir efendim?

Buyurdu ki:
- Birincisi, “Ey kulum! Ben sana saðlam bir vücut verdim. Sen bu emaneti nerelerde kullanýp eskittin? Hayýrda mý, þerde mi?” diye soracak.

- Ýkincisi ne hocam?

- Ýkincisi, “Ben sana ilim verdim. Onu nereye harcadýn?” diye soracak. Yani insanlarýn istifadesine mi, yoksa onlarýn imhasýna mý?

- Üçüncüsü efendim?

- Üçüncüsü, “Ömrünü, nerelere harcadýn?” Yani boþa mý harcadýn, faydalý þeylere mi?

- Ya dördüncüsü efendim?

- Dördüncüsü ise, “Parayý nereden kazandýn, nerelere harcadýn?” diye soracak. Yani helalden mi kazandýn, haramdan mý? Helal yerlere mi harcadýn, haramlara mý?

Baþarýlý çalýþma nasýl olur?

Gencin biri de;
- Hocam, baþarýlý çalýþma nasýl olur? diye sordu bu zata.

Cevaben;
- Baþarýlý çalýþma, ahirette iþe yarayan çalýþmadýr, buyurdu. Ahirette iþe yaramayan iþlerin kýymeti yoktur. Çünkü o kiþi, ahirette Cehenneme girmekten kurtulamaz.

Ve sordu o gence:
- Kendisini Cehennemde yanmaktan kurtaramayan birine baþarýlý denir mi evladým?
- Denmez efendim.

- Ýþte asýl baþarý, “Kendini Cehennemden kurtarmak”týr. Bunu baþaramayan bir kimse, bütün dünyayý elde etse bile, ne kýymeti vardýr? Sonunda yanacak çünkü.