Baðdat Evliyasýndan Ahmet bin Mesruk "rahmetullahi aleyh" hazretlerinin talebesinden biri, yolculuða çýktý bir gün.

Bir müddet sonra yorulup, bir aðaç altýna oturdu.
Sonra da uzanýp uyudu oracýkta.
Ama ayaklarý kýbleye doðruydu.

Rüyasýnda hocasý heybetle yanýna gelip;
- Kalk çabuk! Toparlan! buyurdu.

Genç doðruldu rüyasýnda.
Ne hata ettiðini düþünüyordu ki, hocasý devam etti:
- Evladým, kýbleye karþý ayak uzatýlýr da yatýlýr mý?

O anda uyandý.
Baktý ki, ayaklarýný kýbleye uzatmýþ hakikaten.
Hemen toparlanýp tövbe etti.

Sefer dönüþü vardý hocasýnýn huzuruna.

Mübarek zat onu görünce;
- Evladým, Müslüman gafletle yaþamaz. Yatarken de edeblidir! buyurdu.

O talebe, ömrü boyunca bu hatayý yapmadý artýk.
Ne zaman yatacak olsa, hemen bu hadiseyi hatýrlýyordu.

Ýyi kul nasýl olur?

Bir gün;
- Ýyi bir kul nasýl olur? diye sordular bu zata.

Buyurdu ki:
- “Ýyi kul”, Allahü teâlânýn emir ve yasaklarýna ehemmiyet verir. Günah iþlerse, hemen tövbe eder.

Þöyle devam etti:
- Ýnsanlardan bir þey beklemez. Her ihtiyacýný yalnýz Rabbinden ister. Onlarýn bir tek korkularý vardýr.

Sordular:
- O nedir efendim?

- Son nefes, buyurdu. Son nefeste imansýz ölmekten korkarlar. Onlar, Rablerinin rýzasýný almak için uðraþýrlar.