Kabr-i þerifi Mekke-i mükerremede bulunan büyük Veli Ebu Amr Zücaci "rahmetullahi aleyh" hazretlerinin sevdiklerinden bir grup insan sefere çýktýlar bir gün. Yolculuk gemide geçiyordu.

Ancak deniz bu, güvenilir mi?
Birden fýrtýna çýktý.
Ve baþladý gemi sallanmaya.
Yolcular büyük korkuya kapýldýlar.

Bu zatýn talebeleri çaresiz açtýlar ellerini ve;
- Ya Rabbi! Hocamýzýn hürmetine dindir bu fýrtýnayý. Sen her þeye kadirsin! diye yalvardýlar.

Ellerini yüzlerine sürerken hafifledi fýrtýna.
Birkaç dakika içinde de dindi tamamen.

Çünkü bu zatlar Allah’ýn dostudur.
“Onlarýn hürmetine...” diyerek yapýlan dualarý geri çevirmez.

Ýnsanlar sizi çok seviyor

Bir gün de, bu mübarek zata;
- Efendim, insanlar sizi çok seviyor. Siz çok iyi bir insansýnýz, dediler.

Cevaben;
- Kardeþim, biz, “Ýnsanlar sevsin” diye Müslüman deðiliz, buyurdu. Biz, “Allah sevsin” diye Müslümanýz. Bizim için Allahü teâlânýn sevmesi mühimdir.

Sordular:
- Ýnsanlarýn sevmesi mühim deðil mi efendim?

- Hayýr, hiç mühim deðil! Ýnsanlara güvenilmez çünkü. Onlar bugün sever, yarýn söverler.

Þöyle bitirdi:
- Biz onlarýn sevmesiyle sevinmez, sövmeleriyle üzülmeyiz. Bizim insanlarla iþimiz yoktur.

Müflis kime denir?

Bir gün de þunu anlattý sevdiklerine:

Sevgili Peygamberimiz aleyhisselam, bir gün;
- “Müflis kime denir, biliyor musunuz?” diye sordu eshabýna.

Sahabiler;
- Allah ve Resulü daha iyi bilir, dediler.

Bunun üzerine Efendimiz aleyhisselam;
- “Müflis þu kimsedir ki, ahirete çok sevaplarla gelir. Fakat kiminin kalbini kýrmýþ, kiminin gýybetini yapmýþtýr. Sevaplarý, o hak sahiplerine daðýtýlýr” buyurdu.

Ve þöyle bitirdiler:
- “Sevaplarý bitince, öbürlerinin günahlarý buna yükletilip Cehenneme atýlýr”.