Hindistan Evliyasýndan Ebülhayr Faruki hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, “Ehl-i sünnet alimleri”nin kitaplarýnda yazýlý olan itikada uymayan fena, bozuk itikatlar gönlü öldüren bir zehirdir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Bu hal, insaný sonsuz ölüme, ebedi azaplara götürür. Ýbadette tembellik ve gevþeklik olursa, affolunabilir. Ama itikatta gevþek davranmak affolunmaz.

Sordular:
- Hikmeti ne hocam?

- Çünkü âyet-i kerimede mealen; “Þirki, yani küfrü asla affetmeyeceðim. Diðer bütün günahlarý, istediðim kimselerden affederim!” buyuruldu.

Küfürden çok korkun!

Bir gün de sohbetinde;
- Bir Müslüman, dinden çýkarsa, buna “mürted” denir, buyurdu. Önceki ibadetleri ve sevaplarý yok olur.

Sordular:
- Kelime-i þehadeti söylerse, tekrar imana gelmez mi efendim?

- Hayýr. Ýmanýnýn gitmesine sebep olan o þeyden tövbe etmesi gerekir. Yoksa Müslüman olamaz. Bunun için Müslüman, “küfre girmek”ten çok korkmalý, Ýslamiyet’e uygun olmayan söz, iþ ve hareketlerden þiddetle sakýnmalýdýr.

Ve ekledi:
- Hadis-i þerifte; “Þirkten sakýnýnýz! Þirk, karýncanýn ayak sesinden daha gizlidir” buyuruldu.

Ýmaný gideren þey

Bir gün de bir ahbabý;
- Efendim, haram bir malýn sahibi bilindiði halde, geri verilmeyip, bununla bir ibadet, mesela cami yaptýrýlsa veya sadaka verilse, kabul olur mu? diye sordu.

- Hayýr. Hiçbiri kabul olmaz, buyurdu. Ayrýca bu, imana bile zarar verebilir. Þöyle ki, bu yaptýðýndan sevap beklerse, imaný gider. Hatta bir baþkasý da, bunu bildiði halde; “Ýyi yaptýn, sevap kazandýn” derse, onun da imaný gider.