Ýran’da yaþayan Velilerden Ebu Bekir Tamistani hazretleri "rahmetullahi aleyh", ömrü boyunca insanlara faydalý oldu.

Sýkýntýsýný giderdi Müslümanlarýn.
Çünkü o, insanlara hizmeti ibadet biliyor, bu yolda hatýrýna bile getirmiyordu kendi menfaatini.

Hanýmý onun bu haline acýyýp sordu bir gün:
- Efendi ne bu halin?
- Ne olmuþ halime?

- Ne bileyim, çok yoruyorsun kendini. Kimin bir sýkýntýsý olsa, sana koþuyor hemen.
- Ýyi ya, kullarý ferahlatmak ibadettir haným.

- Ama çok yoruluyorsun. Kendine dinlenecek bir zaman ayýrsan, diyorum.
- Üzülme haným, dinleneceðim.

- Ýyi de ömür bitti Efendi. Ne zaman dinleneceksin?

Cevap üç kelimeydi:
- Ýnþallah teneþir tahtasýnda.

Maksadý Allah olmayan…

Bu zat, bir gün sevdiklerine;
- Ýnsan, genç iken þehvetinin esiridir, yaþlýlýkta ise þöhretinin. Hedefi, maksadý Allah olmayan, Cehennem ve kabir azabýndan kurtulamaz, buyurdu.

Sordular:
- Efendim, bir kitapta “Müminin her hali imtihandýr” diye okudum. Gerçekten öyle midir?

- Evet. Allahü teâlâ müminleri sýk sýk yoklar. Hastalýk verir, para sýkýntýsý verir, dert bela gönderir. Bir mümine kýrk gün içinde bir sýkýntý gelmiyorsa, onun durumu iyi deðildir.

- Neden efendim?

- Çünkü cenâb-ý Hak, sevdiklerine gönderir bunlarý.

Soðuk Cehennem

Bir gün de sohbetinde;
- Cehennemin bir de soðuk kýsmý vardýr, buyurdu.

Dinleyenler þaþýrdýlar:
- Soðuk Cehennem mi dediniz?

- Evet. Kur’an-ý kerimde “Zemherir” diye geçiyor ki, “Soðuk Cehennem”i bildiriyor iþte.

Ve ilave etti:
- Soðuðu çok þiddetli olup, bir an dayanýlmaz. Cinniler, Cehennemin soðuk kýsmýna atýlacak ahirette.