Kabr-i þerifi Niþabur’da bulunan Ebu Osman Magribi hazretleri "rahmetullahi aleyh", nasihat isteyen bir gence buyurdu ki:

- Evladým, dünya ve ahirette saadete kavuþmak, yalnýz Muhammed aleyhisselama tâbi olmaya baðlýdýr. Ona uyulmadýkça saadete kavuþulamaz.

Sonra þöyle sordu ona:
- Akýllý insan kimdir, biliyor musun?

- Kimdir efendim?

- Ömrünü, Rabbimizin razý olduðu þeyleri yapmakla geçiren ve günahlardan kaçýnandýr.

Allah görürken günah iþlenir mi?

Bir gün de sevdikleriyle sohbet ederken;
- Herhangi bayaðý bir kimse görecek olsa, insan çirkin bir iþi yapabilir mi? diye sordu.

O kimseler;
- Yapamaz efendim, dediler.

- Neden yapamaz?
- Utanýr çünkü, onun görmesini istemez.

Buyurdu ki:
- Allahü teâlâ da görüyor onu. Bu nasýl Müslümanlýktýr ki, bir kulun görmesinden utanýyor da, Rabbinin görmesine o kadar ehemmiyet vermiyor.

Sevginin alameti

Bir gün de;
- Sevginin alameti nedir hocam? diye sordular bu zata.

Cevaben;
- Ýtaat etmektir, buyurdu.

Sordular:
- Ýtaat yoksa efendim?
- Ýtaat yoksa, sevgi de yoktur.

- Peki, sevginin derecesi ne ile ölçülür hocam?
- Ýtaatteki sürat ile.