Anadoluda yaþayan Hak dostlarýndan Mehmet Dede’yi "rahmetullahi aleyh" çekemeyen bazý kimseler vardý ki, bunlar bir gün toplanýp geldiler bu zatýn dergahýna.

Maksatlarý imtihan etmekti bu Allah adamýný.

Þöyle ki;
Kendilerince zor olan bazý dini sualleri ona soracak, bilemeyince de güya mahcup edeceklerdi kendisini.

Ancak;
Kimin huzuruna girdiklerinin farkýnda deðildi zavallýlar.
Mehmet Dede, ilk bakýþta anladý kötü maksatlarýný.

Ve dua etti kalbinden:
“Ya Rabbi! Bunlar beni mahcup etmeye gelmiþler. Sen onlarý mahcup eyle ve hidayet ver kendilerine”.

Dua kabul olmuþtu.
Adamlar girip oturdular.

Ancak hepsi þaþkýnca ve bön bön birbirlerine bakýþtýlar bir süre.
Çünkü unutmuþlardý ne soracaklarýný.

Silinmiþti hafýzalarýndan o sualler.
Allahü teâlâ unutturmuþtu onlara.

Tek bir kelime bile hatýrlayamadýlar.
Ve yetiþti hidayet.

Anladýlar hatalarýný.
Mahcup ve piþman olmuþlardý yaptýklarýna.

Büyük Veli onlardaki bu piþmanlýðý görünce;
“Ya Rabbi! bunlarý eski hallerine çevir!” diye dua etti içinden.
O anda sualleri hatýrladýlar.

Ama çok mahcup olmuþlardý.
Elini öpüp, özür dilediler kendisinden.

Cehennem küfrün karþýlýðý

Bu zat bir günkü sohbetinde;
- Cehennemde sonsuz yanmak var kardeþlerim, buyurdu. Ama sonsuz yanmak, inkârýn karþýlýðýdýr.

Sordular:
- Yani kâfirler mi sonsuz yanacaklar efendim?

- Evet. Küfrün karþýlýðý Cehennemde sonsuz yanmaktýr.

Cemaatten biri sordu:
- Hocam yüz yaþýnda ölen bir kâfir, neden yüz sene yanmýyor da sonsuz yanýyor?

Cevap olarak;
- Ebedi yanmak, dünyadaki birkaç zamanýn cezasý deðildir. Onlar dünyada sonsuz yaþasalardý, sonsuz olarak inanmayacaklardý. Ebediyyen iman etmeyi düþünmeyecekler, sonsuz küfürde kalacaklardý, bu yüzden cezalarý da ebedidir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Allahü teâlâ, sonsuz ilmiyle bunu bildiði için sonsuz azap yapýlacak onlara.