Anadolu Velilerinden Narlý Dede’nin "rahmetullahi aleyh" huzuruna, bir gün sevdiklerinden biri geldi.

Ancak fena halde hastaydý adamcaðýz.
Güçlükle duruyordu ayakta.

Büyük Veli onu böyle görünce sordu:
- Hastasýnýz galiba.
- Evet hocam, biraz rahatsýzým.

- Hastalýkta þifa vardýr, buyurdu.

Ve açýkladý:
- Bak kardeþim, hasta olan insanýn kalbi kýrýk olur. Hasta olduðu için günah iþlemek içinden gelmez. Hatta o gücü bulamaz kendisinde. Dünya zevklerinden el çeker. Hem sonra hastalýk, insana ölümü hatýrlatýr. Tövbe eder günahlarýna, buyurdu.

Ve ekledi:
- Ýþte bütün bunlar, kalbin þifasýdýr. Kalb, ölümü ve ahireti düþündükçe zindeleþir. Günah iþledikçe de hasta olur. Þimdi anladýn mý hikmetini?

- Evet efendim, çok iyi anladým. Hastalýkta þifa vardýr.

Kul hakký çok çetindir

Bir gün de bir genç geldi ve;
- Efendim, bana “Kul hakký”ndan bahseder misiniz, diye ricada bulundu.

Mübarek zat;
- Evladým, kul hakký çok çetindir, ondan çok sakýn! buyurdu.

Genç sordu:
- Kul hakký neden zordur efendim?
- Çünkü Allah affetmiyor kul hakkýný.

- Peki ne yapmak lazým efendim?
- Helalaþmak lazým. Dünyada iken helallaþmaktan baþka çaresi yoktur.

Sordu yine:
- En mühim kul haklarý hangileridir hocam?
- Üç kimsenin hakkýna riayet et evladým. Anne-baba, üstad ve iþveren.

- En mühimi hangisi efendim?

- Hoca hakký baþta gelir evladým. Çünkü insana hem dünya hem de ahiret saadetini kazandýran, hocasýdýr.

Ve ilave etti:
- Ýnsanlara teþekkür etmeyen, Allahü teâlâya þükretmiþ olamaz.