Gördes’te yaþamýþ olan Hüseyinli Baba’ya "rahmetullahi aleyh" bir grup genç gelip;
- Efendim, kimlerin sözünü dinleyelim? Kimlerden uzak duralým? diye sordular.

Cevaben:
- Ýnsanlar dört kýsýmdýr, buyurdu. Birincisi, bilir, fakat bildiðini bilmez. Bu kimse uykudadýr. Uyandýrmak lazým onu.

Ýkincisi, bilir, bildiðini de bilir. Ýþte bu, alimdir. Onun sözünü dinleyiniz.

Üçüncüsü, bilmez, ama bilmediðinin farkýndadýr. Buna bilmediðini öðretiniz.

Dördüncüsü, bilmez, üstelik bilmediðini de bilmez. Ama bilirim sanýr. Böyleleri kör cahildir. Terk ediniz onlarý.

Bizden zengini yok

Bir gün de sevdiklerine;
- Kardeþlerim, dünyada bizden zengini yoktur, buyurdu.

Dinleyenler;
- Ama efendim, biz zengin deðiliz ki, dediler.

Sordu onlara.
- Siz, zengin deyince, malý çok olaný mý anlýyorsunuz?
- Evet efendim.

- Hayýr, malý çok olaný zengin sanmayýn. Asýl zengin biziz, buyurdu.

Ve izah etti bunu:
- Bakýn kardeþlerim, biz “Ehl-i sünnet” üzere dosdoðru iman etmiþ birer Müslümanýz elhamdülillah. Ýþte asýl zenginlik budur. Allahü teâlâ bir kuluna “Doðru iman” verdiyse, ona her þeyi vermiþ demektir.

Ve ilave etti:
- Sonra “Sýhhat” nimeti var ki, çok þükür Rabbimiz bunu da ihsan etmiþ bize. Hastaneler adam almýyor. Velhasýl Rabbimizin nimetlerini saymaya kalksak sayamayýz. Bütün bunlara karþý bizden bir tek þey istiyor Allahü teâlâ.

Merak ettiler:
- Ne istiyor efendim?
- Kendisini tanýmamýzý istiyor.

Anlýyamadýlar:
- Tanýmak mý efendim? Allah’ý tanýmayan mý var? Sokaktaki sarhoþ bile Allah’ý tanýr. Sýkýþtýðýnda Allah der.

Buyurdu ki:
- Tanýmak o deðil kardeþlerim. Tanýmak, itaat etmekle olur. Allahü teâlânýn emir ve yasaklarýna uymayan, Onu tanýmýþ olmaz.