Hindistan’da yetiþen Velilerden Gulam Muhammed Masum hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir sevdiðinin düðün yemeðine gitmiþti bir gün.

Herkes edeple otururken, gencin biri gevezelik ediyor, gülünç þeyler anlatarak, hem kendi gülüyor, hem de oradakileri güldürüyordu.

Büyük Veli kýzmadý ona.
Hatta acýyýp þefkatle baktý ve;
- Ey genç, Allahü teâlâ neþeni arttýrsýn! buyurdu.

Ve sordu ardýndan:
- Bu neþeli halinin sebebi nedir evladým? Ne için böyle çok sevinçlisin?

Genç cevap vermeyince tekrar sordu:
- “Ölüm” ve “Ahiret”e hazýr mýsýn ki böyle çok gülüyorsun?

Delikanlý önüne baktý.
Az önceki pervasýzlýðýndan dolayý çok mahcuptu.

Piþmanlýk içinde;
- Özür dilerim, dedi.

Utancýndan kýpkýrmýzý olmuþtu.
Büyük Veli sevdi bu genci.

Nasihate devamla;
- Evladým, ecel ani gelir, buyurdu. Hepimiz ölüme hazýrlanmalýyýz.

Delikanlý edeple sordu:
- Gençler de mi hazýrlanmalý efendim?
- Elbette. Ölenler hep ihtiyar mý evladým?

- Ama hocam ben hem gencim, hem de sýhhatliyim. Hiçbir hastalýðým da yoktur.

Mübarek, þefkatle baktý ona:
- Aniden hastalanýp da ölen gençleri duymadýn mý oðlum? Kim bilir, belki senin de eceline az kalmýþtýr.

Delikanlý korkmaya baþladý:
- Gerçekten olabilir mi efendim?

- Neden olmasýn evladým. Gülmeyi býrakýp ölüme hazýrlan ki, üç gün sonra kabirde olabilirsin.

Delikanlý iyice inanmýþtý bu zata:
- Üç gün mü dediniz? Peki ne yapayým öyleyse?

- Hemen tövbe et oðlum. Zira günahýna tövbe eden hiç günah iþlememiþ gibidir.

Genç, o anda bütün günahlarýna tövbe edip, üç gün müddetle ayrýlmadý bu büyük Veliden.

Sohbetlerini dinleyip imanýný, itikadýný düzeltti.

Namaza baþladý.
Kabir suallerini öðrenip, cevaplarýný ezberledi.

Ve üç gün geçti aradan.
Aniden hastalandý ve vefat etti.

Hem de “Kelime-i þehadet”i söyleyerek.
Ve baþý, bu Allah dostunun dizinde olarak.

Gözyaþý sebebiyle

Bir gün de;
- Efendim, kýyamet günü amel defterimiz elimize verildiðinde, iþlediðimiz bazý günahlarý orada göremeyecekmiþiz, öyle mi? diye sordular.

Cevabýnda;
- Evet. Bazý kimseler iþlemiþ olduklarý günahlarý defterinde görmeyince çok sevinip, bunu meleklere sorarlar.

Melekler;
- Sen bir gece, günahlarýný düþünüp çok üzülmüþ ve bir damla göz yaþý dökmüþtün. Ýþte o gözyaþý sebebiyle cenâb-ý Hak sildi o günahýný. Levh-i mahfuzda var, ama burada yazmaz, derler.

Onlar tekrar;
- Ey melekler, yapmadýðým bir çok da sevaplar görüyorum defterimde, bu nasýl oldu? derler.

Melekler;
- Onlar da, samimiyetle yapmak isteyip de yapmaya imkan bulamadýðýn hayýrlý iþlerdir ki, cenâb-ý Hak onlar için birer sevap yazdý sana, diye cevap verirler.