Suriye Evliyasýndan Ali bin Abdullah hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir günkü sohbetinde;
- Kardeþlerim, þu bir kaç günlük ömrü fýrsat bilip, Rabbimizin beðendiði þeyleri yapalým, buyurdu. Ýhsan ve iyilik edelim Onun kullarýna.
Ve sordu onlara:
- Kýyamette azaplardan kurtulmak için ne yapmak lazým, biliyor musunuz?
- Bilmiyoruz efendim, dediler.
Buyurdu ki:
- Sadece iki þey lazým. Birincisi, Allahü teâlânýn emirlerine kýymet vermek, saygý göstermek, ikincisi de Onun mahluklarýna iyilik etmektir.
Sordular yine:
- Mahluklara iyilik etmek o kadar mühim mi ki efendim?
- Elbette. Bir insaný dünya sýkýntýsýndan kurtarmanýn sevabý, bütün cihanýn nafile ibadetlerinin toplam sevabýndan daha çoktur.
Hikmetini sordular.
- Çünkü dinimiz, kendini deðil, baþkalarýný düþünmeyi emrediyor, buyurdu.
Bir karýnca vardý
Bir gün de bir gence þunu anlattý:
Bir karýnca vardý ki, yazýn taneleri toplar, kýþýn yerdi.
Bir gün o topladýðý tanelerden birini yemek için aðzýna aldý.
Tam yiyeceði anda bir kuþ geldi.
Ve o karýncayý, o taneyle birlikte kapýp kaçtý.
Onlarý yiyemeden yem oldu o kuþa.
Sonra ona sevgiyle bakýp;
- Ýþte evladým, insanlar da aynen böyledir, buyurdu. Bir hýrsla mal ve servet toplarlar. Ama onlarý yiyemeden ölüm kuþu gelir, ayýrýr onlarý bu dünyadan.
Delikanlý;
- Öyleyse ne yapalým efendim? diye sordu.
Cevaben;
- Bu dünyaya deðil, ahirete gönül verelim, buyurdu. Sonsuz kalacaðýmýz yer orasýdýr çünkü.
Bu din, vermek dinidir
Bir gün sevdikleriyle sohbet ederken;
- Dinimiz, vermek dinidir. Vermesini öðrenelim, buyurdu.
Ve ekledi:
- Alýnca deðil, verince sevinelim. Veren aziz olur, alansa zelil.
Dinleyenler;
- Ne verelim efendim? diye sordular.
- Sevdiðimiz her þeyi, buyurdu. Mesela paramýzý verelim. Þimdiden vermeye alýþalým ki, ruhumuzu da vereceðiz bir gün.
Sordular:
- Vermeye alýþmayan, ruhunu zor mu verir efendim?
- Evet. Böyle kimselerin ruhu zor çýkar bedeninden. Çünkü vermeye alýþmamýþ ki.
- Ya alýþmýþsa efendim?
- Vermeye alýþýk olan, ruhunu da kolay verir, buyurdu.
Ve ekledi:
- Bir de vermekten zevk alanlar vardýr ki, onlar ruhlarýný de severek verirler. Ölmek, bayramdýr onlar için.
|