Büyük Velilerden Ata bin Meysere hazretleri "rahmetullahi aleyh", her fýrsatta kendi hocasýndan bahsediyor, her nimete onun sayesinde kavuþtuðunu söylüyordu yakýnlarýna.

Bir gün;
- Efendim, hocanýzdan çok bahsediyorsunuz, dediler.
- Evet öyle, buyurdu.

- Onu çok mu seviyorsunuz efendim?
- Nasýl sevmem. Ne biliyorsam hepsini Ondan öðrendim. Bu nimetin þükrünü yapmam mümkün deðil. “Yüz sene” ömrüm olsa, bu ömrümün tamamýný onun kapýsýnda “hizmetçilik” yapsam, yine Onun hakkýný ödeyemem.

Sordular yine:
- Peki ondan neler öðrendiniz ki, böyle çok seviyorsunuz efendim?

- Neler öðrenmedim ki. Ama bir þey var ki, o hepsine bedeldir. O da, “Hak” nedir? “Batýl” nedir? Bunu öðrendim.

Þaþýrdýlar:
- Bu, o kadar mühim mi ki efendim?
- Elbette. Dünyada en zor þey, hakký batýldan ayýrmaktýr.


Duamýz kabul olmuyor

Bir gün de bazý sevdikleri bu zata gelip;
- Efendim, Allahü teâlâ; “Dua edin, kabul edeyim” buyuruyor. Ama dua ediyoruz, kabul olmuyor. Acaba sebebi nedir? diye sordular.

Onlara;
- Duanýzýn kabul edilmediðini nereden biliyorsunuz? diye sordu.
- Ýstediklerimiz olmuyor da ondan, dediler.

- Bu, duanýzýn kabul edilmediðini göstermez, buyurdu. Ýhlasla yapýlan her dua, mutlaka kabul olur. Ancak zamaný var. Hem sonra Allahü teâlâ sevdiði kullarýnýn duasýný bazen geciktirir.

Sordular.
- Hikmeti ne efendim?

- Çünkü onun, kendisine yalvarmasýný sever de ondan. Sýkýntýsýný hemen gidermeyip, daha çok yalvarmasýný ister. Karþýlýðýnda da ona çok sevap verir.

- Yani duaya devam edelim mi efendim?

- Elbette. Dua etmeye devam edin ve kabul olunduðundan da hiç þüphe etmeyin. Dünyada olmasa da ahirette verilir karþýlýðý.