Pir Ali Aksarayi "rahmetullahi aleyh".
Bu zat, bir gün sevdikleriyle sohbet ediyordu ki, bir ara;
- Cennet, analarýn ayaðý altýndadýr, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Allahü teâlânýn rýzasý, anne babanýn rýzasýna baðlýdýr. Onlara Üf bile demeyiniz!

Ve bir menkýbe anlattý onlara.

Menkýbe þöyle:

Musa aleyhisselam, Hak teâlâya;
- Ya Rabbi, Cennette benim komþum kim? Diye sorar.

Hak teâlâ;
- Falanca beldede, falanca kasaptýr, buyurur.

Bunu öðrenince, gider o beldeye.
Arar, sorar.

Evini öðrenip, kapýyý çalar.
Kasap, onu tanýmamaktadýr.

Ama güler yüzle karþýlar.
- Hoþ geldiniz! diyerek, içeri alýr.

Baþ köþeye oturtur, iltifat eder.
Hâl hatýr sorar.

Sonra, izin isteyip mutfaða varýr.
Önceden piþirdiði eti alýr.

Küçük küçük lokmalara ayýrýr.
Tavanda asýlý bir zembil vardýr.

Ýndirir yavaþça.
Musa aleyhisselam, dikkatle takip etmektedir.

Bakar ki, zembilin içinde yaþlý bir kadýn var.
Çok ihtiyar, pir-i fani.

Bezini deðiþtirir.
Etini yedirir.

Tekrar yerine asar.

Zembildeki kimdi?

Odaya döndüðünde, sorar Musa aleyhisselam:
- O zembildeki kimdi?
- Annemdi efendim.

- Onu indirip ne yaptýn?
- Bezini deðiþtirip, karnýný doyurdum ve tekrar yerine astým.

- Çok güzel. Ama bir þeyi merak ettim.
- Buyurun efendim?

- Hizmet bitince, bir þeyler mýrýldandý. Duyamadým, ne dedi?
- Bana dua etti efendim.

- Nasýl dua etti?
- Ya Rabbi, oðlumu Musa Peygambere komþu et dedi. Ben de “Amin” dedim.

- Her gün böyle dua eder mi?
- Evet efendim.

Musa aleyhisselam çok memnun olur.
Ve kendini tanýtýp;
- Kardeþim! Musa benim. Seni tebrik ederim. Cenâb-ý Hak, annenin duasýný kabul etti. Ve bizi Cennette komþu eyledi, buyurur.