Þam Evliyasýndan Ebu Ýdris Havnani hazretleri "rahmetullahi aleyh" bir günkü sohbetinde;
- Ýnsan bir sefere çýkacak olsa, yanýna eþya olarak ne alýr? diye sordu cemaatine.

Cevaben;
- Gittiði yerde ne lazým olacaksa, o þeyleri alýr efendim, dediler.

- Peki daha fazlasýný alýrsa ne olur?
- Ahmaklýk olur efendim.

Buyurdu ki:
- Ýþte bizler de birer ahiret yolcusuyuz kardeþlerim. Bize orada ne lazým olacaksa, onun tedarikine bakalým.

Sordular:
- Onlar nedir ki efendim?

- “Salih amel”dir. Yani ihlasla yapýlan iyi iþ ve ibadetlerdir. Bu dünyada Allah için yaptýðýmýz her icraat, orada iþe yarar.

Nimetler içindeyiz

Bir gün de;
- Kardeþlerim, Allahü teâlâya sonsuz kere sonsuz hamd olsun ki, bizlere çok büyük nimetler vermiþ, buyurdu.

Sordular:
- O hangi nimetler efendim?

- Mesela “Ýman nimeti”. Kâfirlere vermemiþ bunu. Onlar, hem dünyada azap içindeler, hem de ahirette.

Sordular yine:
- Ama efendim, onlarýn da huzur içinde olanlarýný görüyoruz.

- Hayýr, o, görünüþte öyledir. Ýslam’ýn dýþýnda rahat ve huzur yoktur ve olamaz. Kâfirler, “Sarhoþ” gibidirler bu dünyada. Nasýl ki sarhoþlar bir müddet sonra ayýlýrlar. Bunlar da ölünce ayýlacaklar. Ama o ayýlma fayda vermeyecek onlara.

Ve ilave etti:
- Çünkü müddet bitmiþtir. Ne “Tövbe etme” fýrsatý vardýr artýk, ne de “Ýman etme” imkaný.

En büyük ibadet

Bir gün de “Ana baba hakký”ndan bahsediyordu ki;
- En büyük ibadet, ana babanýn kalbini kazanmaktýr, buyurdu.

Sordular:
- Ya kalbleri kýrýlýrsa efendim?

Buyurdu ki:
- Bu, o evlat için en büyük felakettir. Çünkü Allahü teâlânýn rýzasý, ana babanýn rýzasýna baðlýdýr. Ana babanýz sizden razý olmadýkca Allahü teâlânýn sevgili kulu olamazsýnýz.