Malatya Evliyasýndan Hacý Mehmet Efendi "rahmetullahi aleyh", bir gün sevdiklerine;
- Her namazdan sonra onbir ihlas okuyan, Cennete istediði kapýdan girecektir, buyurdu. Ama bir þartla.

Sordular:
- O þart nedir efendim?
- “Doðru iman” sahibi olmaktýr, buyurdu.

Ve izah etti:
- “Ehl-i sünnet” üzere iman eden ve bu imanýný ölünceye kadar bozmayan kimse, Cehenneme girmeyecektir. Çünkü Cehennem küfrün karþýlýðýdýr.

Kibirli olmanýn alameti

Bir gün de bazý gençler;
- Efendim, kibirli olmanýn alametleri nedir? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Daima þikayetçi olan ve kendini beðenip baþkalarýna tepeden bakan kimse, kibirlidir, buyurdu.

Sordular yine:
- Mütevazý insanýn alameti nedir hocam?
- Mütevazý insan, ölmüþ demektir, buyurdu.

Ve sordu onlara:
- Siz hiç bir ölünün, diri olan birini þikayet ettiðini duydunuz mu?
- Hayýr efendim, olur mu öyle þey?

- Peki, bir dirinin bir ölüyü þikayet ettiðini gördünüz mü?
- Hayýr, o da mümkün deðil efendim.

- Þimdi anladýnýz mý?
- Anladýk hocam.

Müslümanýn iki ziyneti

Bir gün de;
- Kardeþlerim, Müslümaný süsleyen iki ziynet vardýr, buyurdu. Bunlardan biri “Edeb”, öbürü “Tevazu”dur. Bu iki haslet kimde varsa, o kiþi herkes tarafýndan sevilir.

Sordular:
- Edeb nedir efendim?
- “Edeb”, kendini haksýz görmek, kusurlu bilmektir, buyurdu. Böyle olanlar, topla tüfekle yýkýlmazlar.

- Ya kibir efendim?
- “Kibir”, küfürden sonra en kötü bir þeydir. Kibirliyi, ne Allah sever, ne de kullar.