Kabr-i þerifi Mýsýr’da bulunan Ýbni Ataullah hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün þunu anlattý sevdiklerine:

Peygamber efendimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”, alemlere rahmet olarak gelmiþtir kardeþlerim.

Onun rahmetinden herkes nasibini almýþtýr.

- Herkes mi efendim? dediler.
- Evet herkes, buyurdu.

- Peki ya kâfirler hocam? Onlara nasýl rahmet olur?
- Efendimiz aleyhisselamýn hürmetine, kâfirlere de bu dünyada umumi bela gelmez. Genel manada azaba giriftar olmazlar.

- Peki meleklere de rahmet midir efendim?
- Evet, onlara da rahmettir, buyurdu.

Ve þunu anlattý onlara:

Rahmetiniz bana da ulaþtý

Sevgili Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”, bir gün Cebrail aleyhisselam ile otururken;
- Ya Cebrail kardeþim, Hak teâlâ bana; “Seni, bu aleme rahmet olarak gönderdim” diye vahyetti. Acaba sen de nasiplendin mi bu rahmetten? diye sordu.

Cebrail aleyhisselam;
- Evet ya Resulallah. Rahmetiniz bana da ulaþtý, dedi.

Ve þöyle anlattý:
- Ya Resulallah! Ben, size vahiy getirmezden evvel Hak teâlânýn kudret ve azametinden korkuda idim. Vaktâ ki bir âyet-i kerime getirdim zatýnýza. O âyette “Emin” olduðum bildirilmiþ ve meth-ü senasýna kavuþmuþtum Rabbimizin. Ýþte o günden sonra o korku benden gitti. Bu rahmete, sayenizde vasýl oldum.