Bir gün, Ýmam-ý Gazali hazretlerine "rahmetullahi aleyh";
- Ölüm nedir? diye sordular.

Cevabýnda;
- Ruhun, bedene olan baðlýlýðýnýn sona ermesidir, buyurdu.

Baþka zaman sordular.
- Bir evden, bir eve göç etmektir, buyurdu. Ýnsan, ölmekle yok olmaz. Hayat bulur.

Sordular yine:
- Ecel vakti deðiþir mi efendim?
- Deðiþmez.

- Öleceði yer deðiþir mi?
- O da deðiþmez.

Sonra þu vakayý anlattý.

Rüzgara emret!

Azrail aleyhisselam, zaman zaman Süleyman Peygambere gider,
sohbet ederlerdi.

Bir gün gitti yine.
Baktý, bir adam var yanýnda.

Dikkatle ve sertçe baktý ona.
Bu bakýþtan korktu adam.

Melek gidince, yalvardý Süleyman aleyhisselama:
- Ne olur, rüzgara emret de iletsin beni uzak bir diyara.

Peygamber aleyhisselam sordu ona:
- Neden böyle istiyorsun?
- Melek bana çok sert baktý. Çok korktum. Herhalde canýmý alacak.

Süleyman aleyhisselam;
- Peki, buyurdu ve;
- Bunu Hindistan’a götür! diye emretti rüzgara.

Rüzgar;
- Baþ üstüne! dedi.
Ve onu Hindistan’a iletti.

Niçin sert baktýn?

Birkaç gün sonra, Azrail aleyhisselam yine geldi ziyarete.
Sohbet ettiler.

Bir ara Süleyman aleyhisselam;
- Geçen geliþinde bir adam vardý yanýmda. O senden çok korkmuþ, dedi.

Hazret-i Azrail sordu:
- Neden korkmuþ?
- Sert bakmýþsýn yüzüne. Niçin öyle baktýn?

Dedi ki:
- Onun ruhunu Hindistan’da almak için emrolunmuþtum. Onu burada görünce þaþýrdým. Onun için öyle dikkatli baktým. Sonra emir üzere Hindistan’a vardým. Onu orada görüp, ruhunu teslim aldým.